Οι εργαζόμενοι που δεν επέστρεψαν σπίτι τους, το πρώτο τρίμηνο του 2026 έφτασαν τους 37! Πέρυσι, το 2025 καταμετρήθηκαν 201..
Οι εργαζόμενοι που δεν επέστρεψαν σπίτι τους, το πρώτο τρίμηνο του 2026 έφτασαν τους 37!
Πέρυσι, το 2025 καταμετρήθηκαν 201 άνθρωποι του μεροκάματου που άφησαν την τελευταία τους πνοή εν ώρα εργασίας.
Την τελευταία 5ετία στους χώρους δουλειάς έχουν χάσει την ζωή τους 670 εργαζόμενοι!
Δεν είναι δυστυχήματα, είναι εργατικά εγκληματα!
Τα στοιχεία που παρουσίασε χθες, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ) είναι αποκαλυπτικά και συγκλονιστικά.
Η συστηματική έκθεση σε επικίνδυνες συνθήκες εργασίας βρίσκεται πίσω από τη δραματική αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και σοβαρών ατυχημάτων, που διπλασιάστηκαν φτάνοντας τα 201 και 332, αντίστοιχα, το 2025 σε σχέση με το 2022, όταν ξεκίνησε η ανεξάρτητη έρευνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ), επανέλαβε ο πρόεδρός της, Ανδρέας Στοϊμενίδης, σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση των στοιχείων της χρονιάς .
Παρά την επιχείρηση αμφισβήτησής της από την κυβέρνηση στον απόηχο του εγκλήματος στην Βιολάντα με τις πέντε νεκρές εργάτριες, η ανεξάρτητη έρευνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ) αποτυπώνει για άλλη μια φορά μια τραγική πραγματικότητα.
Βασική αιτία της βαρβαρότητας, που προσπαθούν να κουκουλώσουν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι ότι η θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των ομίλων δεν συναντιέται πουθενά με την ουσιαστική προστασία της ζωής των εργαζομένων, αντίθετα προϋποθέτει την ένταση της εκμετάλλευσης και την εντατικοποίηση, τις περικοπές από αναγκαία μέτρα που λογίζονται ως «κόστος».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, ενώ το 2019 καταγράφηκαν 51 θάνατοι που το 2020 μειώθηκαν σε 41 και το 2021 σε 31, η εικόνα από το 2022 και μετά αλλάζει δραματικά. Το 2022 σημειώθηκαν 104 θάνατοι και 140 σοβαροί τραυματισμοί. Το 2023 οι θάνατοι εκτοξεύθηκαν στους 179 και οι σοβαροί τραυματισμοί στους 287. Το 2024 καταγράφηκαν 149 θάνατοι και 232 σοβαροί τραυματισμοί, ενώ το 2025 αποτέλεσε χρονιά μαύρου ρεκόρ με 201 νεκρούς και 332 σοβαρά τραυματίες και στο πρώτο τρίμηνο του 2026, καταγράφηκαν 37 θάνατοι και 88 σοβαροί τραυματισμοί.
Σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ, οκτώ (8) εργαζόμενοι αυτοκτόνησαν το 2025 με χαμηλό μέσο όρο περίπου τα 45 έτη. Δύο εργαζόμενοι 30 και 50 ετών έδωσαν τέλος στη ζωή τους τις ημέρες της απόλυσής τους, 50χρονος εργάτης απαγχονίστηκε σε πλοίο στον Βόλο, 48χρονος δικαστικός υπάλληλος μέσα στα δικαστήρια Αμφισσας, ενώ καταγράφηκαν τρεις αυτόχειρες αστυνομικοί σε Αττική και Μεσολόγγι.
Σύμφωνα με τα δεδομένα της έρευνας, παράγοντες κινδύνου, όπως το υπερβολικό ωράριο, η πίεση για παραγωγικότητα, η εργασιακή ανασφάλεια, η παρενόχληση και η έλλειψη ελέγχου πάνω στην εργασία, συνδέονται παγκοσμίως με περισσότερους από 840.000 θανάτους ετησίως. Σε αυτούς περιλαμβάνονται θάνατοι από καρδιαγγειακά νοσήματα και ψυχικές διαταραχές, αλλά και οι αυτοκτονίες.
Ο “θανατηφόρος” κατασκευαστικός κλάδος
Στον κλάδο των κατασκευών καταγράφεται ο μεγαλύτερος αριθμός “ατυχυμάτων” και θανατηφόρων τραυματισμών, καταγράφοντας 50 θύματα το 2025. Ακολουθούν οι αγρότες με 48 θανάτους, μια κατηγορία εργαζομένων που συχνά μένει εκτός ελέγχων και θεσμικής προστασίας με τις απώλειες να υποκαταγράφονται. Την περσινή χρονιά στη δουλειά έχασαν επίσης τη ζωή τους και 17 οδηγοί, 15 εργαζόμενοι στον τουρισμό , 11 εργαζόμενοι σε λιμενικές δραστηριότητες. Σημαντικός αριθμός θανάτων καταγράφεται επίσης από την έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ σε βιομηχανία, υγεία, υπηρεσίες γραφείου, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης.
Για το 2026, τα πρώτα στοιχεία δείχνουν παρόμοια κατανομή, καθώς στον κατασκευαστικό τομέα έχουν ήδη καταγραφεί 11 θάνατοι, στη βιομηχανία 7 και μεταξύ των αγροτών 6.
Στην ηλικιακή απεικόνιση έχουν μετρηθεί: 54 νεκροί έως 45 ετών, 73 από 46 μέχρι 59 ετών και 68 στους 60+ (σε 6 περιστατικά δεν αναφέρεται ηλικία). Ενα στοιχείο που δείχνει ότι τα 2/3 του συνόλου είναι μεγαλύτερης ηλικίας, αποδεικνύοντας και αριθμητικά ότι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι και οι συνταξιούχοι αναγκάζονται να εργάζονται – ακόμα και σε οικοδομές – προκειμένου να επιβιώσουν στοιχειωδώς.
Σε ό,τι αφορά τη γεωγραφική κατανομή: 41 άνθρωποι χάθηκαν εν ώρα εργασίας στην Αττική και 28 στην Κρήτη, όπου συνεχίζουν να πληθαίνουν τα περιστατικά λόγω της ανάπτυξης της απασχόλησης του νησιού στη βάση τριών πολύ επικίνδυνων τομέων οικονομικών δραστηριοτήτων, του αγροτικού, του κατασκευαστικού και του τουριστικού.
Εργαζόμενοι εκτεθειμένοι μέχρι… θανάτου στη θερμική καταπόνηση
Ο πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και του Ευρωπαικού Οργανισμού για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, Ανδρέας Στοϊμενίδης, αναφέρθηκε και στη θερμική καταπόνηση αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που επιβαρύνει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία.
Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 22 θάνατοι που συνδέονται με υψηλές θερμοκρασίες. Από τα διεθνή στοιχεία προκύπτει πως όταν η θερμοκρασία ξεπερνά τους 30°C, ο κίνδυνος ατυχημάτων αυξάνεται κατά 5 – 7%, ενώ πάνω από τους 38°C αυξάνεται έως και 15%. Οι συνθήκες αυτές δεν επηρεάζουν μόνο τη φυσική αντοχή, αλλά και τη γνωστική λειτουργία και την ψυχική κατάσταση των εργαζομένων.
Βάσει των διεθνών δεδομένων, υπήρξε αύξηση 42% στους θανάτους στον χώρο εργασίας που σχετίζονται με τη θερμότητα στην ΕΕ από το 2000 (η ταχύτερη αύξηση από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου), ενώ εκτιμάται ότι ο αριθμός των ατόμων που εκτίθενται σε κύματα καύσωνα στην εργασία στην ΕΕ έχει αυξηθεί κατά 60% τα τελευταία 20 χρόνια. Το 47% των ανθρώπων λένε ότι έχουν νιώσει υπερβολική ζέστη στην εργασία, αλλά μόνο το 15% δηλώνει ότι έχουν ληφθεί μέτρα για την ασφάλειά τους.
Παρόλα αυτά στην Ελλάδα το ζήτημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με εγκυκλίους: «Δεν είναι δυνατόν να ξεκινάμε με μια τυπική εγκύκλιο τον Ιούνιο και τον Μάιο να έχει περάσει το πρώτο κύμα καύσωνα που είναι και το πιο επικίνδυνο», επεσήμανε ο κ. Στοϊμενίδης. Ο ίδιος χαρακτήρισε αδιανότητο να εκδίδεται κάθε μέρα και μια διαφορετική εγκύκλιος, «άλλες φορές με δείκτη θερμοκρασίας, άλλες με τον δείκτη δυσφορίας και να ορίζει ως όριο τους 38 ή τους 40 βαθμούς. Μα είναι δυνατον; Δεν μπορούμε στο γραφείο να δουλεψουμε με 35 βαθμούς, θα δουλέψουν οι άνθρωποι στην οικοδομη ή στο χωράφι με αυτή τη θερμοκρασία»;
Πρόσθεσε, επίσης, πως όταν πηγαίνουν οι επιθεωρητές εργασίας για ελέγχους, συχνά τους αναφέρουν ότι η εγκύκλιος είναι μια παραίνεση και δεν δημιουργεί νομική δέσμευση.
Ανειδίκευτοι και μετανάστες
Παράλληλα, καταγγέλθηκε η γνωστή στρατηγική επιχειρήσεων να χρησιμοποιούν εργολάβους και υπεργολάβους, ώστε να μη φέρουν ευθύνη για τα μέτρα υγείας και ασφαλείας και τελικά για τις ζωές που χάνονται. Ζωές ανειδίκευτων συνήθως εργατών, που δουλεύουν σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες.
«Επτά με οκτώ φορές πιο εκτεθειμένοι είναι οι αλλοδαποί. Δεν εκπαιδεύονται και μπαίνουν κατευθείαν στην παραγωγή», είπε σχολιάζοντας ότι οι μετανάστες αποτελούν τουλάχιστον 1 από τα 4 θύματα στους χώρους δουλειάς και 1 προς 32 του εργατικού δυναμικού, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΥΠΑ. Ο ίδιος τόνισε πως το υπουργείο Εργασίας δεν έχει εφαρμόσει την ψηφισμένη από τον περασμένο Οκτώβριο ρύθμιση για ηλεκτρονική καταγραφή των παρατηρήσεων του τεχνικού ασφαλείας και δεν υιοθέτησε την πρόταση για ηλεκτρονική ειδοποίηση σχετικά με τις εκπαιδεύσεις των εργαζομένων.
Ανέφερε, επίσης, υπάρχουν πολλές καταγγελίες για εργοδότες που ζητούσαν από τους εργαζομένους να υπογράψουν ψευδώς ότι έχουν λάβει εκπαίδευση στην αιτία που προκάλεσε ατύχημα. Περιέγραψε επίσης την άσκηση πίεσης σε τεχνικούς ασφαλείας ώστε να μην ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους, αναφέροντας μάλιστα και περιπτώσεις να αλλάζουν τεχνικοί μέχρι να βρεθεί αυτός που να βολεύει τον εργοδότη.
Η κυβερνητική αμφισβήτηση μετά το έγκλημα στο εργοστάσιο “Βιολάντα”
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην πρωτοφανή κυβερνητική επίθεση που είχε δεχτεί η Ομοσπονδία αναφορικά με την ακρίβεια των στοιχείων της ανεξάρτητης έρευνας που διενεργεί κάθε χρόνο η ΟΣΕΤΕΕ, σημειώνοντας με νόημα πως ουδέποτε είχαν αμφισβητηθεί τα στοιχεία της πριν το δυστύχημα στη Βιολάντα.
Επεσήμανε ότι η έρευνα είναι αποδεκτή από σημαντικούς πανεπιστημιακούς φορείς, ενώ αποτελεί τμήμα της βιβλιοθήκης του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου: «Κανείς δεν μπορεί να μας υποδείξει πως θα κάνουμε την έρευνά μας, τη μεθοδολογία που θα χρησιμοποιήσουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα φωτίσουμε τις ανθρώπινες απώλειες στους χώρους εργασίας», ανέφερε συμπληρώνοντας ότι οι ελληνικές αρχές κάνουν συστηματική υποκαταγραφή των ατυχημάτων και δυστυχημάτων, δεν μετρούν τις σχετιζόμενες με την εργασία ασθένειες, ενώ αφαιρούν ολόκληρους κλάδους από τις καταγραφές τους.
«Στις επίσημες καταγραφές δεν υπάρχουν οι εργαζόμενοι στα λατομεία, τα ναυτικά επαγγέλματα, τα Σώματα Ασφαλείας και τις Ενοπλες Δυνάμεις, τα αγροτικά τροχαία, οι απώλειες κατά την μετάβαση και την επιστροφή από την εργασία, οι αυτοαπασχολούμενοι, τα μπλοκάκια, οι ανασφάλιστοι. Οι στατιστικές της ΕΛΣΤΑΤ κλείνουν στα δύο χρόνια, αλλά εμείς περιμένουμε να εκδοθούν οι δικαστικές αποφάσεις μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει έως και 7 χρόνια», τόνισε προσθέτοντας πως παρά τις δεσμεύσεις μετά την τραγωδία της Βιολάντα όχι μόνο δεν ελήφθη κανένα μέτρο, αλλά το αρμόδιο υπουργείο δεν εμφανίστηκε ποτέ ώστε να γίνει η συνεδρίαση της Επιτροπής για την Ασφάλεια και την Υγεία στην εργασία.
ΠΗΓΗ:imerodromos