Το «μανιφέστο» του Ινστιτούτου Τσίπρα, λίγο πριν την ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα, και οι αποτυχημένοι συμβολισμοί του πρώην πρωθυπουργού
Ήρθε και το λεγόμενο «μανιφέστο Τσίπρα» (!), το οποίο προαναγγέλλει το κόμμα που έχει ήδη προαναγγείλει ο πρώην πρωθυπουργός. Για την ακρίβεια πρόκειται για ένα κείμενο που δημοσιοποίησε, σήμερα Πρωτομαγιά, το «Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας». Σύμφωνα με αυτά που καταγράφονται το κείμενο επεξεργάστηκε πολυμελής ομάδα του Ινστιτούτου Τσίπρα, με επικεφαλής τον πολιτικό επιστήμονα Γιώργο Σιακαντάρη.
Το κείμενο αυτό αποτελεί κάτι σαν συνέχεια άρθρου του πρώην πρωθυπουργού, στην «Εφημερίδα των Συντακτών», όπου εμφάνιζε τον εαυτό ως σωτήρα που θα γλιτώσει τη χώρα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και υποσχόταν μια «νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά».
Για την «κυβερνώσα Αριστερά», λοιπόν, μιλά το μακροσκελές κείμενο του Ινστιτούτου Τσίπρα. Από τον τίτλο καταλαβαίνει κανείς το «εγχείρημα» Τσίπρα: «Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής. Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας». Με λίγα λόγια θέλει να «ενώσει» τη σοσιαλδημοκρατία με τη… μνημονιακή «Αριστερά» που εκπροσώπησε ο ίδιος ως πρωθυπουργός. Με αυτό το ιδεολογικό πρόσημο θέλει να ηγηθεί του κόμματος που θα ανακοινώσει.
Ξεχωρίζουμε ένα απόσπασμα από το κείμενο:
«Το ιστορικό δίλημμα “μεταρρύθμιση ή επανάσταση”, που σφράγισε και δίχασε την ευρωπαϊκή Αριστερά στον 20ό αιώνα, δεν μπορεί πλέον να καθοδηγεί τις επιλογές του παρόντος. Οι σύγχρονες προκλήσεις υπερβαίνουν αυτούς τους διαχωρισμούς και απαιτούν νέες ιδεολογικές συνθέσεις αλλά και οργανωτικές αποκρυσταλλώσεις».
Το… έλυσε, λοιπόν το «ιστορικό δίλημμα» ο κύριος Τσίπρας, μάλλον έχοντας πάρει ιδέες από τη μνημονιακή του διακυβέρνηση. Όχι πως είχε και άλλη απάντηση, στο δίλημμα, το «ρεύμα» που εκπροσωπεί ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. «Μεταρρύθμιση» απαντούσαν χρόνια και χρόνια. Για να μην ξεχνιόμαστε.
Και συνεχίζει το Ινστιτούτο Τσίπρα: «Οι σύγχρονες συνθήκες απαιτούν μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολλών, αλλαγές με βάθος και διάρκεια, που να ανοίγουν δρόμους για ουσιαστικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς, καθώς και ρήξεις όπου οι δομές εξουσίας αναπαράγουν ανισότητες και αδιέξοδα. Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού».
Στο κείμενο, μάλιστα, καταγράφονται και μια σειρά αιτήματα, που αφορούν εργασιακά και άλλα δικαιώματα, τα οποία η κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο δεν υλοποίησε, αλλά αντίθετα υπηρέτησε μια βάρβαρη πολιτική με… άλλοθι, υποτίθεται, την μνημονιακή συνθήκη της χώρας.
Τα έχουμε ξανακούσει όλα αυτά και κυρίως τα έχουμε ζήσει κατά τη διάρκεια της μνημονιακής και ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής διακυβέρνηση του.
Το πρόβλημα με τον κύριο Τσίπρα είναι πως είναι ο ίδιος Τσίπρας που επιδιώκει να εμφανίσει τις αντιλαϊκές πολιτικές που εφάρμοσε, με την επιβολή του τρίτου μνημονίου, σαν το «μικρότερο κακό» που ήταν «αναγκασμένη» να υποστεί η χώρα. Είναι ο ίδιος Τσίπρας, ο οποίος έχει δηλώσει, πρόσφατα, πως «το τρίτο μνημόνιο έδινε προοπτική εξόδου από την κρίση». Είναι ο Τσίπρας που περήφανα και… «αριστερά» ισχυρίζεται πως «χωρίς αμφιβολία ανήκουμε στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ».
Παράλληλα, είναι ο ίδιος Τσίπρας που δίπλα στον Τραμπ, κατά την προηγούμενη θητεία του Αμερικανού προέδρου, δήλωνε το εξής… «αριστερό»: «Διαπίστωσα από τη συνάντηση που είχα με τον πρόεδρο ότι η προσέγγισή του στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική, ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό…»!
Μετά από όλα αυτά μπορούμε να αντιληφθούμε πως ο συμβολισμός που προσπάθησε να δώσει ο κύριος Τσίπρας, δημοσιεύοντας το «μανιφέστο» του Ινστιτούτου του την Πρωτομαγιά, απέτυχε. Τελικά, αυτό που συνέβη είναι παρακολουθήσουμε έναν πρωταπριλιάτικο Τσίπρα την Πρωτομαγιά.
ΠΗΓΗ:imerodromos
