Αντί να χρησιμοποιήσουμε το κινητό μέσα στο λεωφορείο, ας παρατηρήσουμε τη φύση και τα πρόσωπα γύρω μας
Τα κινητά μοιάζουν σήμερα λιγότερο σαν ένα αντικείμενο και περισσότερο σαν τον Θεό. Παντού και πάντα εκεί. Είναι γεγονός πως στη πλειονότητα των στιγμών μιας μοντέρνας ζωής κάποιο κινητό τηλέφωνο είναι τόσο κοντά μας, όπου ακόμα κι ένας εξωγήινος θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρήσει πως είναι μια συσκευή απαραίτητη στον άνθρωπο για να ζήσει. Και θα έπεφτε άραγε πολύ έξω;
Αν το καλοσκεφτούμε, χρησιμοποιούμε το κινητό για να κάνουμε σχεδόν τα πάντα. Με αυτό διασκεδάζουμε, επικοινωνούμε, ενημερωνόμαστε, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να φέρει στη πόρτα μας από διακοσμητικά αντικείμενα που φωσφορίζουν στο σκοτάδι μέχρι και είδη πρώτης ανάγκης όπως φαγητό ή ρούχα. Είναι ένα μοντέρνο κέρας της αφθονίας. Και ο μέσος άνθρωπος το χρησιμοποιεί με τέτοια «λαιμαργία», που με την πάροδο του χρόνου αρρωσταίνει.
Καταστρέφεται η διάρκεια προσοχής του με τη συνεχή εναλλαγή εστίασης. Θλίβεται, καθώς συγκρίνει συνεχώς τη ζωή του με τις ζωές των άλλων. Το έντονο και γρήγορο περιεχόμενο τον εξαντλεί ψυχικά. Σπαταλά τον χρόνο του, δυσκολεύει τον ύπνο του, καθώς και πολλά άλλα. Πολλές φορές προσπαθεί να μειώσει τον χρόνο που περνά σε αυτό, αλλά καταλήγει να υποκύπτει στη πίεση και να ξαναρχίζει τον φαύλο κύκλο. Και ο λόγος που είναι τόσο δύσκολο είναι πως το κινητό δεν είναι απλώς μια «κακή συνήθεια», αλλά ένας κανονικός εθισμός. Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να αποτοξινωθούμε;
Πώς γίνεται ουσιαστικά το digital detox;
Το πρώτο βήμα σε κάθε καλά οργανωμένο σχέδιο είναι η συλλογή πληροφοριών. Στην περίπτωση της αποτοξίνωσης, αυτό σημαίνει να πάρουμε μια ιδέα για το πόσο χρόνο περνάμε στο κινητό. Σχεδόν όλα τα κινητά έχουν μια λειτουργία που καταγράφει πόσο χρόνο περνάμε μπροστά στην οθόνη και σε ποιες εφαρμογές. Αρκεί να την αναζητήσουμε στη μπάρα αναζήτησης της εφαρμογής των ρυθμίσεων.
Συνήθως λέγεται «Screen Time» ή «Digital Wellbeing», αλλά διαφέρει σε κάθε κινητό οπότε ο καθένας πρέπει να το ψάξει για το δικό του μοντέλο. Μόλις το βρούμε, μπορούμε να θέσουμε έναν στόχο στον εαυτό μας και να αποφασίσουμε σε ποιες εφαρμογές θέλουμε να μειώσουμε τον χρόνο που τους αφιερώνουμε. Και αν νομίζετε πως ξέρετε περίπου τι πρέπει να μειώσετε, να θυμάστε πως το κινητό αλλοιώνει την αίσθηση του χρόνου. Τα δεδομένα είναι συχνά πολύ αποκαλυπτικά.
Έπειτα, σειρά έχει η απενεργοποίηση των ειδοποιήσεων. Τα κινητά δεν διαχειρίζονται καλά τους «αποχωρισμούς». Θα σου «φωνάζουν» διαρκώς να επιστρέψεις στην αγκαλιά τους με το ακαταμάχητο «μπιπ-μπιπ» τους. «Γύρνα πριν χάσεις τους πόντους σου» θα σου φωνάζει το αγαπημένο σου ηλεκτρονικό παιχνίδι. «Ο τάδε σε ανέφερε στο story του» θα σου ουρλιάζουν τα ΜΚΔ. «Νέο επεισόδιο στην αγαπημένη σου σειρά» θα σου ψιθυρίζει με λυγμούς η πλατφόρμα streaming στην οποία έχεις συνδρομή. Πώς να αντισταθεί κανείς στις φωνές αυτής της Σειρήνας;
Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να δέσει κανείς τον εαυτό του όπως ο Οδυσσέας. Αρκεί να επισκεφτεί πάλι τις ρυθμίσεις (τον πιο πιστό μας σύντροφο σε αυτή τη προσπάθεια) και να απενεργοποιήσει τις ειδοποιήσεις που τον αποσπούν, αφήνοντας ανοιχτές μόνο τις απαραίτητες, όπως αυτές που αφορούν τη δουλειά.
Πάρτε τώρα μια βαθιά ανάσα, γιατί το δύσκολο κομμάτι ξεκινά. Αφού αποφασίσαμε πόσο χρόνο θα αφιερώνουμε στο κινητό και εξασφαλίσαμε πως δεν θα μας ενοχλεί στην προσπάθεια μας στέλνοντας μας ειδοποιήσεις, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε πραγματικά την καθημερινότητα μας. Αρχικά, καλό είναι σε ορισμένες στιγμές της μέρας να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν θα χρησιμοποιήσουμε καθόλου το κινητό και θα αφήσουμε τον εγκέφαλο μας να ξεκουραστεί. Αυτές οι ώρες μπορεί να είναι πριν τον ύπνο, στο φαγητό, στο διάβασμα, όποτε το αποφασίσουμε εμείς.
Εν συνεχεία, σειρά έχει η σταδιακή αντικατάσταση του κινητού με κάτι διαφορετικό. Αντί να χρησιμοποιήσουμε το κινητό μέσα στο λεωφορείο, ας παρατηρήσουμε τη φύση και τα πρόσωπα γύρω μας. Αντί να «σκρολάρουμε», ας διαβάσουμε ένα βιβλίο. Αντί να κοιτάμε τη ζωή των φίλων μας μέσα από τις αναρτημένες τους φωτογραφίες, ας κανονίσουμε να βγούμε για ένα καφέ και να μιλήσουμε, πρόσωπο με πρόσωπο. Ας βάλουμε στον χρόνο που μας ξέμεινε την άθληση, τις βόλτες, τη μουσική, χίλιες δυο άλλες δραστηριότητες. Νιώθετε πόσο πιο όμορφη ακούγεται η ζωή υπό αυτό το πρίσμα;
Όπως και με κάθε εθισμό, πρέπει να τον προσεγγίσουμε με προσοχή. Αν αποφασίσουμε να κόψουμε το κινητό αμέσως από τη ζωή μας, το πιο πιθανό είναι πως θα επιστρέψουμε στις παλιές μας συμπεριφορές μετά από μερικές μέρες. Αναμφισβήτητα με ένα χτύπημα στο ηθικό και μια απογοήτευση που ίσως μας αποτρέψει από το να ξαναδοκιμάσουμε. Το μυαλό θέλει χρόνο να ξεσυνηθίσει και υπερβολική πίεση δεν κάνει ποτέ καλό. Η μεταβατική αυτή περίοδος διαφέρει φυσικά για τον καθένα ανάλογα με τον στόχο του και την εξάρτηση του.
Αυτή είναι η γνώση που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε. Αυτή και ένα «οπλοστάσιο» εφοδιασμένο με πειθαρχία, αυτοέλεγχο και κίνητρο. Μια τελευταία συμβουλή που ίσως είναι χρήσιμη για την εξεύρεση κινήτρου: η αναζήτηση ιστοριών στο διαδίκτυο από άτομα που έχουν ήδη προσπαθήσει να αποτοξινωθούν από το κινητό. Έχοντας αναζητήσει ο ίδιος μερικές, πιστεύω πως μπορούν να αποτελέσουν γερό στήριγμα σε ένα άτομο που δυσκολεύεται. Είναι πάρα πολλοί που το δοκιμάζουν και η αίσθηση συντροφικότητας μόνο ώθηση προς το καλύτερο μπορεί να προσφέρει. Σε όσους τολμηρούς επιλέξουν να αφήσουν αυτή τη μικρή οθόνη στην άκρη για μια πιο υγιή ζωή, καλή επιτυχία!
ΠΗΓΗ:documento
