Η απόφαση μιας αμερικανικής εφαρμογής γνωριμιών να προσφέρει δωρεάν βενζίνη σε όσους κλείνουν ραντεβού είναι ενδεικτική της ευρύτερης κρίσης, που ξεκινά από τις αποτυχίες της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή και φτάνει μέχρι το φαινόμενο του enshitification (σκατοποίηση) που κατακλύζει τη Σίλικον Βάλεϊ.
«Δεν το πιστεύω ότι έμεινα από βενζίνη πριν το ραντεβού» φωνάζει μια μαύρη κοπέλα καθώς το τζιπ της ακινητοποιείται σε κεντρική λεωφόρο του Μανχάταν. Η λύση; Κατεβάστε την εφαρμογή γνωριμιών BLK, η οποία προσφέρει σε δέκα τυχερούς βενζίνη αξίας 500 δολαρίων για να φτάνουν στα ραντεβού τους.
Η διαφήμιση της εφαρμογής, που απευθύνεται στην κοινότητα των μαύρων, θα ήθελε να είναι κωμική αλλά ξεχείλιζε τραγικότητα. Καθώς η τιμή ενός γαλονιού βενζίνης αυξήθηκε έως και κατά 50% από την έναρξη της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν, ο έρωτας σταματάει συχνά στο βενζινάδικο ή ακόμα και στο ράφι κάποιου σουπερμάρκετ.
Η αλήθεια είναι ότι οι μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις είχαν πάντα έντονες «ερωτικές» παρενέργειες στις κοινωνίες της Δύσης. Κατά τη διάρκεια του ενεργειακού σοκ της δεκαετίας του 1970, η απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να διακόπτει από νωρίς το τηλεοπτικό πρόγραμμα του BBC, προκειμένου να στέλνει τους Βρετανούς νωρίτερα στα κρεβάτια τους για να εξοικονομείται ενέργεια, είχε αποτέλεσμα περισσότερες ερωτικές συνευρέσεις – που ορισμένοι υποστηρίζουν ότι καταγράφηκαν και σε αύξηση των γεννήσεων.
«Όταν τα εισιτήρια για σινεμά, με ένα ποπ κορν και ένα αναψυκτικό, φτάνουν τα 100 δολάρια για ένα ζευγάρι, τα ραντεβού μετατρέπονται σε πολυτέλεια που απαιτεί σχολαστικό προϋπολογισμό εξόδων»
Η νέα ερωτική φτώχεια των ΗΠΑ όμως έχει πολύ βαθύτερες ρίζες και δεν οδηγεί στη συνεύρεση αλλά στην αποχή, καθώς σύμφωνα με το περιοδικό Wired το 86% των εργένηδων δηλώνει ότι έχει βάλει στον πάγο τα ραντεβού μέχρι νεωτέρας.
Η κρίση συμπίπτει χρονικά και αλληλοτροφοδοτείται από την απαξίωση των εφαρμογών γνωριμιών, οι οποίες κατακλύζονται από ψεύτικους λογαριασμούς, από κάθε λογής απατεώνες και από τόνους διαφημίσεων ή/και εξωφρενικών χρεώσεων από τις πλατφόρμες. Πρόκειται για μια από τις πολλές μορφές του φαινομένου που ο Καναδός δημοσιογράφος Κόρι Ντόκτορου έχει περιγράψει με τον όρο enshitification (σκατοποίηση) – τη σταδιακή υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στις πλατφόρμες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι New York Times μιλούν όλο και πιο συχνά για εγκατάλειψη των εφαρμογών γνωριμιών και επιστροφή στις παλιές καλές τεχνικές του «πεσίματος» σε κάποιο μπαρ. Εδώ όμως ξεκινούν τα πραγματικά προβλήματα για τους παροικούντες την αμερικανική αυτοκρατορία.
Σε έρευνα του BLK, το 77,6% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι αντιμετωπίζει «οικονομική ανησυχία» σχετικά με τα ραντεβού, καθώς δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει ακόμη και στα έξοδα μιας βραδιάς. Όταν τα εισιτήρια για σινεμά, με ένα ποπ κορν και ένα αναψυκτικό, φτάνουν τα 100 δολάρια για ένα ζευγάρι, τα ραντεβού μετατρέπονται σε πολυτέλεια που απαιτεί σχολαστικό προϋπολογισμό εξόδων. Στη Νέα Υόρκη, την πόλη όπου κάποτε ο Λου Ριντ μας καλούσε να πάμε μια βόλτα στην άγρια πλευρά της ζωής (take a walk on the wild side), ταιριάζει πλέον καλύτερα η διασκευή του Σαββόπουλου «τις πάπιες ταΐσαμε, σινεμά και σπιτάκι μετά».
Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ακόμη ενός ταξικού χάσματος ανάμεσα σε αυτούς που μπορούν και σε αυτούς που δεν μπορούν ούτε καν να προσπαθήσουν να βρουν το ταίρι τους. Αποδεικνύεται επίσης, ότι ο χαρακτηρισμός της Gen Z ως της λιγότερο σεξουαλικής και ίσως της περισσότερο αντικοινωνικής γενιάς στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία, εξηγείται πολύ πιο εύκολα από τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα και όχι με τις απλουστευτικές ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις.
Προφανώς το πάγωμα των ραντεβού ακούγεται σαν ένα ασήμαντο first world problem (πρόβλημα του Πρώτου Κόσμου) σε σχέση με τις αντιξοότητες της ζωής στον Τρίτο Κόσμο. Το πρόβλημα είναι ότι και ο Τρίτος Κόσμος ζει πλέον στην Αμερική. Πριν από μερικά χρόνια, κυκλοφόρησαν εικόνες ανθρώπων που σχημάτιζαν ουρές χιλιομέτρων με τα αυτοκίνητά τους και περίμεναν έως και δύο ημέρες για μια δωρεάν επίσκεψη σε οδοντίατρο. Ήταν η εποχή που ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την ακραία φτώχεια, Φίλιπ Άλστον, προειδοποιούσε ότι οι ΗΠΑ θα είναι σύντομα η χώρα με τις μεγαλύτερες ανισότητες στον πλανήτη και 40 εκατομμύρια ανθρώπους που επιβιώνουν μέρα με την ημέρα. Ανασφάλιστοι, συχνά χωρίς σπίτι, με σάπια δόντια, οι άνθρωποι αυτοί βλέπουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν με τα μεγαλύτερα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο.
Σε αυτό το σκηνικό, ακόμη και η προσφορά της BLK για δωρεάν βενζίνη στους χρήστες της πλατφόρμας παύει να φαντάζει ακραία. Πριν από έναν χρόνο άλλωστε, υπάλληλοι της εταιρείας στοιχημάτων Polymarket κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Νέας Υόρκης. προσφέροντας δωρεάν χαρτί τουαλέτας στους περαστικούς – μια όχι και τόσο ειδυλλιακή εικόνα για τη χώρα που έστησε τον προπαγανδιστικό μύθο για τις ελλείψεις χαρτιού στη Βενεζουέλα και στη συνέχεια απήγαγε τον ηγέτη της.
ΠΗΓΗ:info-war
