«Από τον περασμένο Ιούλη η κατάσταση όχι μόνο δεν έχει ομαλοποιηθεί, αλλά επιδεινώνεται κάθε εβδομάδα. Η έλλειψη σε αίμα είναι τόσο σοβαρή που υπάρχουν πολλές αναβολές μεταγγίσεων, είχαν κλείσει ραντεβού στις 8 το πρωί για μετάγγιση σε ανθρώπους με μεσογειακή αναιμία και τελικά βρήκαν αίμα στις 8 το βράδυ».
Τα παραπάνω λόγια της Διονυσίας Μαρίνου, αναπληρώτριας γραμματέα στον ΠΑΣΠΑΜΑ, εκλεγμένης με την «Ενωτική Συσπείρωση Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο», αντηχούν την αγωνία εκατοντάδων ασθενών με Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, οι οποίοι εδώ και μήνες βρίσκονται σε αγώνα δρόμου προκειμένου να εξασφαλίσουν την προγραμματισμένη και επιβεβλημένη μετάγγιση, αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας τους.
Πριν από τρεις δεκαετίες, 25 νοσοκομεία της Αττικής λειτουργούσαν τμήματα αιμοδοσίας σε πρωινή και απογευματινή βάρδια. Σήμερα, απογευματινή βάρδια αιμοδοσίας έχουν μόνο 4 νοσοκομεία, εκ των οποίων στο Παίδων «Αγία Σοφία» το οποίο δέχεται και το μεγαλύτερο τμήμα των ασθενών με μεσογειακή αναιμία, λειτουργεί απόγευμα μόνο κάθε Παρασκευή. Ο λόγος είναι και πάλι η έλλειψη προσωπικού, που παρά τις κυβερνητικές κορόνες «για το περισσότερο προσωπικό από ποτέ» η πραγματικότητα είναι χειρότερη από ποτέ για τους ασθενείς και τους υγειονομικούς.
Αναβολές μεταγγίσεων και υπομεταγγίσεις καταγράφονται στα νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία», Νίκαιας «Άγιος Παντελεήμων», Λαϊκό και στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών στο Ρίο, στο Ιπποκράτειο Αθηνών, στα νοσοκομεία Ιωαννίνων, Πύργου, Αγρινίου και Ρόδου.
Σύμφωνα με πληροφορίες μόνο στο Νοσοκομείο Πατρών, τουλάχιστον 60 ασθενείς υπομεταγγίζονται, ενώ αναβάλλονται περίπου το 1/5 των προγραμματισμένων μεταγγίσεων στην πρωινή βάρδια. Σε αρκετές περιπτώσεις, ασθενείς λαμβάνουν μία μονάδα αίματος αντί των δύο που προβλέπονται για την προγραμματισμένη μετάγγισή τους.
«Πήγα 3 αιμοδότες και πήρα μόνο μία φιάλη. Μόνο όσοι έχουν επικίνδυνα πολύ χαμηλό αιματοκρίτη, μπορεί να πάρουν δεύτερη φιάλη», λέει η Δ. Μαρίνου. «Οι συσκέψεις του υπουργείου δεν λύνουν το πρόβλημα. Ξέρουν τι πρέπει να κάνουν για να λύσουν το πρόβλημα της υποθεραπείας που είναι χρόνιο και πλέον πιο οξυμένο. Να στελεχωθούν οι αίθουσες αιμοδοσίας, να λειτουργούν και απόγευμα, κάθε απόγευμα. Προσωπικό δεν υπάρχει, ούτε καν κεντρική καμπάνια ετήσια για την αιμοδοσία δεν γίνεται. Το αίμα διαρκεί 35 μέρες. Πώς θα υπάρχει ροή αίματος, σταθερή ροή αιμοληψιών, αν δεν υπάρχει προσωπικό; Η υπομετάγγιση αποτελεί μόνιμη “κανονικότητα”», υπογραμμίζει περιγράφοντας την απόλυτη ανασφάλεια των πασχόντων. Ανασφάλεια που γιγαντώνεται ιδιαίτερα το καλοκαίρι, αφού όπως τονίζει «πάσχοντες που λάμβαναν τρεις φιάλες, από την πανδημία της covid-19 και μετά έπαψαν να λαμβάνουν τρίτη φιάλη. Μικρά παιδιά με τις οικογένειές τους περιμένουν πολλές ώρες για να ξεκινήσουν τη θεραπεία τους, πάσχοντες από την επαρχία και νησιά πηγαινοέρχονται ανά εβδομάδα, για να λάβουν μέρος της θεραπείας τους, με τεράστια επιβάρυνση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας και με δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος.
Οι υπεύθυνοι κυνικά δηλώνουν ότι έτσι συμβαίνει το καλοκαίρι! Και τώρα που είναι φθινόπωρο;».
- Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη, Πέμπτη 10 Σεπτέμβρη 2026
