Τη δική του συνεισφορά στην εχθρική για το λαό και άκρως αποκρουστικη αντιπαράθεση ανάμεσα στα κόμματα του συστήματος για τα «κοστολογημένα» προγράμματα έχει το κόμμα Τσίπρα. Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Αλ. Τσίπρας στη ΔΕΘ, ανανέωσε τις δεσμεύσεις του προς το κεφάλαιο, διαφημίζοντας την ικανότητά του να τις παρουσιάζει σαν κάποια κοσμογονία για το λαό και τα συμφέροντα του.
Ευθύς εξαρχής άλλωστε ξεκαθάρισε πως όσα λέει το κόμμα του υπακούν το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης, φτάνοντας μάλιστα να δηλώσει ότι αυτή είναι η πιο …αριστερή πολιτική: το «να εξαντλείς τα υφιστάμενα δημοσιονομικά πλαίσια».
Επιμένοντας δε στις «κοστολογημένες προτάσεις», και απαντώντας στη ΝΔ, ξεκαθάρισε ότι δεν «τίναξε την μπάνκα στον άερα», αφού όπως επισήμανε τα υποτιθέμενα «μέτρα στήριξης» είναι ύψους ,.5 δις ευρώ και αφορούν την επόμενη τετραετία, δηλαδή περιλαμβάνουν και τα ματωμένα πλεονάσματα στον λαό μέσα από τα οποία μεγαλώνουν συνεχώς οι χρηματοδοτικές ενέσεις στο κεφάλαιο. Στις ίδιες μάλιστα «προτεραιοποιήσεις» με βάση τα δημοσιονομικά όρια, απέδωσε και την μη πρόβλεψη στο πρόγραμμα της ΕΛΑΣ για την επαναφορά της 13ης σύνταξης.
Αναπαράγοντας ξανά τα οράματα και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης επανέφερε την απαίτηση για «νέο παραγωγικό μοντέλο» και αύξηση του πλούτου προς τέρψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου που τον λυμαίνεται μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ενώ άσκησε κριτική στη ΝΔ πως δεν …«αναβάθμισε τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας».
Στην ουσία δηλαδή ζητάει ακόμα περισσότερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, αφού έτσι υπηρετείται το όραμα της γεωστρατηγικής αναβάθμισης. Η δε «γαρνιτούρα» περί «περισσότερων ανταλλαγμάτων» που επιστράτευσε ξανά για την στήριξη των πολεμοκάπηλων σχεδιασμών είναι απλά η εμπλοκή με …άλλα λόγια αφού τέτοιο χαρακτήρα έχουν τα «ανταλλάγματα», όπως έχει αποδειχθεί και από τη δική του διακυβέρνηση. Γι’αυτό και υπερασπίστηκε την αναβάθμιση των ελληνοαμερικάνικων σχέσεων που έγινε επί της δικής του κυβέρνησης, με τα λεγόμενα «ανταλλάγματα», να είναι ουσιαστικά ακόμα περισσότερες βάσεις του θανάτου.
Οσο για τη στρατηγική συνεργασία με το Ισράηλ που επίσης αναβαθμίζεται αυτές τις μέρες με την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο Τσίπρας θύμισε ξανά ότι επί θητείας του αναβαθμίστηκαν οι σχέσεις της Ελλάδας με το κράτος – δολοφόνο, όμως κλαψούρισε ανακαλύπτοντας ότι ασκεί «γενοκτονική πολιτική», οπότε αρκέστηκε να μιλήσει για «επανεξέταση σχέσεων» με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση Νετανιάχου.
Με κριτήριο την ιερή σταθερότητα του κεφαλαίου στάθηκε στο πολιτικό σύστημα, αναπαράγοντας την ανησυχία της αστικής τάξης για το κατά πόσο λειτουργεί ο «διπολισμός», γι’αυτό και όπως είπε επανιδρύει τον «εναλλακτικό κυβερνητικό πόλο».
Στο ίδιο πλαίσιο της αναγκαίας σταθερότητας υπερασπίστηκε και το μνημόνιο που εφάρμοσε τσακίζοντας τα εργατικά – λαϊκά στρώματα αναφέροντας ότι έτσι «ξελάσπωσε τη χώρα», εννοώντας τα κέρδη των ομίλων και το ίδιο το σύστημα εξουδετερώνοντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Επιβεβαιώνοντας ότι αυτό είναι το «δυνατό χαρτί» που επιδιώκει να αξιοποιήσει επικαλέστηκε ξανά την ανάγκη για «κοινωνική συνοχή». Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο ενέταξε και χθες την περιβόητη «πατριωτική εισφορά», που θα αφορά ένα μέρος της «καθαρής περιουσίας» των καπιταλιστών σε αντικατάσταση άλλων επιβαρύνσεων. Για να υπερασπιστεί αυτό το μέτρο που στην ουσία προβλέπει νέες απαλλαγές στο κεφάλαιο, μετέφερε λόγια «πατριωτών πλουσίων» από άλλες χώρες που τάχα ζητούν να φορολογηθούν «για να μην βρεθούμε σε συνθήκες εξέγερσης». Επιβεβαιώνεται δηλαδή πως πρόκειται για ένα πυροτέχνημα απέναντι στην λαϊκή αγανάκτηση που βράζει όπως και οι άλλες παροχές ψίχουλα που υπόσχεται η ΕΛΑΣ και τα άλλα κόμματα.
