Όταν η «ρήξη» γίνεται πρώτο θέμα, η νοσταλγία ξυπνά και τα νυχτερινά κέντρα ετοιμάζονται να γεμίσουν
Ας κάνουμε μια ερώτηση που ίσως δεν αρέσει σε πολλούς.
- Όταν η «ρήξη» γίνεται πρώτο θέμα, η νοσταλγία ξυπνά και τα νυχτερινά κέντρα ετοιμάζονται να γεμίσουν
- Το καλύτερο promotion είναι αυτό που δεν μοιάζει με promotion
- Και κάπου εδώ μπαίνουν τα νυχτερινά κέντρα
- Το σενάριο είναι σχεδόν έτοιμο
- Και το κοινό θα πλήρωνε για να το δει
- Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα με αυτή την ιστορία
- Και εδώ η απάντηση είναι πολύ πιο εύκολη
- Το ελληνικό showbiz ξέρει πολύ καλά από εμπόριο
- Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα να μην είναι αν θα τα ξαναβρούν
- Και κάπου εδώ ας σοβαρευτούμε λίγο
Και αν όλο αυτό με την Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα, ανεξάρτητα από το τι πραγματικά έχει συμβεί μεταξύ τους, καταλήξει τελικά να λειτουργήσει ως το καλύτερο διαφημιστικό που θα μπορούσε να υπάρξει;
Γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε όλα τα συστατικά ενός εξαιρετικού εμπορικού σεναρίου.
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα δίδυμα της ελληνικής μουσικής.
Ένα παρελθόν γεμάτο επιτυχίες.
Μια κοινή ιστορία δεκαετιών.
Μια μεγάλη συναυλία με περίπου 95.000 θεατές.
Μια ηχηρή απουσία.
Φήμες.
Διαφωνίες.
Ανακοινώσεις.
Απαντήσεις.
Και τώρα μια πολυαναμενόμενη επιστροφή της Βίσση στις νυχτερινές εμφανίσεις.
Αν αυτό δεν είναι υλικό για να ξαναζεσταθεί η αγορά της νυχτερινής διασκέδασης, τότε τι είναι;
Το καλύτερο promotion είναι αυτό που δεν μοιάζει με promotion
Το πιο αποτελεσματικό marketing δεν είναι πάντα αυτό που αγοράζεται.
Μερικές φορές είναι αυτό που δημιουργείται μόνο του.
Μια «κόντρα» δύο ανθρώπων που έχουν συνδεθεί όσο λίγοι με μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής μουσικής μπορεί να προκαλέσει τεράστια δημοσιότητα χωρίς να χρειαστεί ούτε μία διαφημιστική καταχώριση.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον.
Για ημέρες, όλοι μιλούν για Βίσση και Καρβέλα.
Οι εκπομπές ασχολούνται μαζί τους.
Τα sites γράφουν συνεχώς νέα.
Τα social media σχολιάζουν.
Το κοινό θυμάται παλιά τραγούδια.
Ξαναβλέπει παλιές εμφανίσεις.
Ξαναθυμάται τη σχέση τους.
Και ξαφνικά ένα καλλιτεχνικό δίδυμο που ανήκει σε προηγούμενες δεκαετίες βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της επικαιρότητας.
Τυχαίο; Μπορεί.
Εμπορικά χρήσιμο; Αναμφισβήτητα.
Και κάπου εδώ μπαίνουν τα νυχτερινά κέντρα
Γιατί το ζητούμενο στην ελληνική νύχτα είναι ένα:
Να ξαναγεμίσουν τα τραπέζια.
Να πουληθούν φιάλες.
Να υπάρχει ενδιαφέρον.
Να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι «κάτι συμβαίνει».
Και τίποτα δεν πουλάει περισσότερο από τη νοσταλγία.
Ο κόσμος που μεγάλωσε με τα τραγούδια της Βίσση και του Καρβέλα έχει σήμερα μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα από ό,τι είχε πριν από είκοσι ή τριάντα χρόνια.
Και αυτό είναι ένα κοινό που η νυχτερινή διασκέδαση γνωρίζει πολύ καλά ότι μπορεί να αξιοποιήσει.
Η επανεμφάνιση ενός θρυλικού διδύμου, λοιπόν, δεν είναι απλώς καλλιτεχνικό γεγονός.
Είναι και εμπορικό προϊόν.
Το σενάριο είναι σχεδόν έτοιμο
Φανταστείτε το.
Πρώτα η ρήξη.
Μετά η απομάκρυνση.
Μετά οι δηλώσεις.
Μετά η σιωπή.
Μετά οι φήμες ότι «δεν μιλάνε».
Μετά οι πληροφορίες ότι «κάτι αλλάζει».
Και κάποια στιγμή…
Η μεγάλη επανένωση.
Τα φώτα χαμηλώνουν.
Η μουσική αρχίζει.
Ο Καρβέλας εμφανίζεται στη σκηνή.
Η Βίσση τον κοιτάζει.
Το κοινό παραληρεί.
Τα κινητά σηκώνονται στον αέρα.
Τα βίντεο κάνουν τον γύρο του διαδικτύου μέσα σε λίγα λεπτά.
Και την επόμενη ημέρα έχουμε πρωτοσέλιδα:
«Η επανένωση που περίμενε όλη η Ελλάδα».
Αυτό δεν σημαίνει ότι λέμε πως αυτό ακριβώς θα συμβεί.
Σημαίνει ότι, αν συνέβαινε, θα ήταν ένα σχεδόν τέλειο εμπορικό σενάριο.
Και το κοινό θα πλήρωνε για να το δει
Εδώ είναι το σημαντικότερο.
Το κοινό δεν αγοράζει μόνο μουσική.
Αγοράζει ιστορία.
Αγοράζει συναίσθημα.
Αγοράζει αναμνήσεις.
Αγοράζει την ευκαιρία να δει ζωντανά κάτι που θεωρεί ότι μπορεί να μην ξανασυμβεί.
Και όταν κάποιος έχει μπροστά του τη Βίσση και τον Καρβέλα μετά από μια υποτιθέμενη μεγάλη ρήξη, δεν αγοράζει απλώς ένα τραπέζι.
Αγοράζει το γεγονός.
Και τα γεγονότα έχουν πάντα υψηλότερη εμπορική αξία.
Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα με αυτή την ιστορία
Ο Καρβέλας αυτή τη στιγμή δεν παρουσιάζει τα πράγματα ως ένα απλό επικοινωνιακό παιχνίδι.
Στην ανακοίνωσή του μιλά για βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία, για τη νέα κατεύθυνση της Βίσση, για το μέγεθος και το κόστος της συναυλίας στο ΟΑΚΑ και για σοβαρές οικονομικές και επαγγελματικές διαφωνίες.
Η Βίσση από την πλευρά της δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή και υποστηρίζει ότι ο Καρβέλας γνώριζε και είχε συμφωνήσει με το σχέδιο της συναυλίας, ενώ αναφέρεται σε απαίτηση 1,5 εκατομμυρίου ευρώ λίγο πριν από τη συναυλία.
Άρα δεν έχουμε αυτή τη στιγμή στοιχεία που να επιτρέπουν σε κάποιον να πει:
«Ήταν όλα στημένα».
Και όποιος το γράψει ως δεδομένο, χωρίς αποδείξεις, απλώς θα αντικαταστήσει την ενημέρωση με τη συνωμοσιολογία.
Αλλά υπάρχει ένα άλλο ερώτημα που είναι απολύτως θεμιτό:
Ποιος κερδίζει από όλη αυτή την ιστορία;
Και εδώ η απάντηση είναι πολύ πιο εύκολη
Κερδίζει η δημοσιότητα.
Κερδίζει η νοσταλγία.
Κερδίζει το ενδιαφέρον του κοινού.
Κερδίζουν τα sites που έχουν καθημερινά νέο υλικό.
Κερδίζουν οι εκπομπές που έχουν νέο θέμα.
Και, τελικά, μπορεί να κερδίσει και η ίδια η αγορά της διασκέδασης.
Γιατί σε μια εποχή που η νυχτερινή έξοδος δεν είναι φθηνή υπόθεση, χρειάζεται κάτι περισσότερο από ένα καλό τραγούδι για να πείσεις τον κόσμο να βγει από το σπίτι.
Χρειάζεται story.
Και η Βίσση με τον Καρβέλα έχουν ίσως το μεγαλύτερο story που μπορεί να προσφέρει σήμερα η ελληνική pop κουλτούρα.
Το ελληνικό showbiz ξέρει πολύ καλά από εμπόριο
Και ίσως αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της υπόθεσης.
Δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιο κρυφό σχέδιο για να μετατραπεί μια προσωπική ή επαγγελματική διαμάχη σε εμπορικό προϊόν.
Το σύστημα το κάνει μόνο του.
Μια δήλωση παράγει μια είδηση.
Η είδηση παράγει σχόλια.
Τα σχόλια παράγουν τηλεοπτικό χρόνο.
Ο τηλεοπτικός χρόνος παράγει μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα.
Η αναγνωρισιμότητα δημιουργεί προσδοκία.
Και η προσδοκία μπορεί να μετατραπεί σε εισιτήριο, τραπέζι, φιάλη, streaming, συνέντευξη, εμφάνιση ή νέα παραγωγή.
Αυτό είναι το show business.
Και το «business» βρίσκεται εκεί για κάποιο λόγο.
Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα να μην είναι αν θα τα ξαναβρούν
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
Πόσο αξίζει μια επανένωση Βίσση – Καρβέλα;
Γιατί αν κάποτε εμφανιστούν ξανά μαζί, μετά από όσα έχουν ειπωθεί σήμερα, δεν θα πρόκειται απλώς για δύο ανθρώπους που αποφάσισαν να αφήσουν πίσω μια διαφωνία.
Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα θεάματα που μπορεί να παραχθούν στην ελληνική μουσική αγορά.
Και τότε θα φανεί κάτι πολύ απλό:
Αν το κοινό θα πάει επειδή θέλει να ακούσει τα τραγούδια τους…
ή επειδή θέλει να δει την επανένωση που του πούλησαν ως ιστορία.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, στη showbiz, ακόμα και ένας καβγάς μπορεί να γίνει προϊόν.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα πράγμα: να πουλάει.
Και κάπου εδώ ας σοβαρευτούμε λίγο
Γιατί, όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι μια κόντρα δύο ανθρώπων της showbiz, η ελληνική κοινωνία έχει πολύ σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει.
Ακρίβεια, στεγαστικό, μισθοί που δεν φτάνουν, νέοι που δυσκολεύονται να σταθούν στα πόδια τους, μικρές επιχειρήσεις που παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν, δημόσια υγεία, παιδεία, υποδομές και μια καθημερινότητα που για εκατομμύρια ανθρώπους γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Κι όμως, για ημέρες μπορούμε να συζητάμε αν μίλησε ο ένας στον άλλον, ποιος είπε τι, ποιος πήρε πόσα και αν θα υπάρξει τελικά η μεγάλη επανένωση.
Ας μην κοροϊδευόμαστε.
Η showbiz έχει κάθε δικαίωμα να πουλάει το θέαμά της. Τα μέσα ενημέρωσης όμως έχουν και την ευθύνη να θυμούνται ότι η ζωή των πολιτών δεν σταματά στα φώτα της πίστας.
Μπορούμε να ασχολούμαστε και με τη Βίσση και με τον Καρβέλα.
Αλλά καλό θα ήταν να μην ξεχνάμε ότι έξω από τα νυχτερινά κέντρα υπάρχει μια χώρα που έχει πολύ πιο επείγοντα προβλήματα να λύσει.