Τις αναγγελίες έκανε ο Θ.Πλεύρης στην Βουλή ξεκαθαρίζοντας ότι θα «πατήσουν» στο νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο που ψηφίζεται τις επόμενες μέρες.
Ακραίες καταστάσεις αναμένονται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη στο μεταναστευτικό καθώς οι διεθνείς συνθήκες αυξάνουν τις ροές. Αυτό ομολόγησε ουσιαστικά στην Βουλή ο υπουργός Μετανάστευσης, Θανάσης Πλεύρης, μιλώντας για «σκληρά μέτρα» και υποστηρίζοντας ότι αυτά θα εφαρμοστούν στο πλαίσιο του νέου συμφώνου μετανάστευσης της Ε.Ε με το οποίο είναι συμβατά.
Το μήνυμα αυτό έδωσε με σαφήνεια, χθες, ο Θανάσης Πλεύρης τόσο απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Μανώλη Συντυχάκη για την μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται στην Κρήτη, όσο και στην συζήτηση για την υιοθέτηση του Συμφώνου της Ε.Ε για το μεταναστευτικό.
Ο – γνωστών ακροδεξιών πεποιθήσεων – υπουργός Μετανάστευσης ήταν σαφής για το ότι θα σκληρύνει σε ακραίο βαθμό η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης, κάτι το οποίο δεν αποτελεί προσωπική του πεποίθηση μόνον, αλλά έχει και την συμφωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
«Εμείς πιστεύουμε στην αποτροπή και το κάνουμε πράξη», δήλωσε χαρακτηριστικά και στην συνέχεια πρόσθεσε… μάλλον τυπικά την «αποτροπή στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου». Αναφερόμενος στην συνέχεια στην αύξηση των μεταναστευτικών ροών στην Κρήτη στάθηκε στην άφιξη 600 μεταναστών δηλώνοντας: «Εάν χρειαστεί και αυτό που έγινε τις προηγούμενες μέρες δεν είναι η εξαίρεση και γίνει ο κανόνας, θα πάρουμε πάρα πολύ σκληρά μέτρα που ήδη τα έχουμε συζητήσει και με τον Πρωθυπουργό -πολύ πιο σκληρά από την απλή αναστολή ασύλου που έγινε το προηγούμενο διάστημα». Συνέχισε, μάλιστα, λέγοντας, το εξής: «Δεν πρόκειται εμείς να επιτρέψουμε να συμβεί στη χώρα αυτό που έγινε το 2015-2016 που πέρασε ένα εκατομμύριο κόσμος γιατί “λιάζονταν και εξαφανίζονταν”! Η χώρα έχει σύνορα και θα φυλάσσονται».
Το τι πρακτικά μπορεί να σημαίνει αυτό το γνωρίζουν πολύ καλύτερα, προφανώς, στο Μέγαρο Μαξίμου. Όμως η κλιμάκωση αντι-μεταναστευτικών μέτρων, προφανώς, περιλαμβάνει μονιμοποίηση του υποτιθέμενου προσωρινού παγώματος διαδικασιών χορήγησης ασύλου. Επίσης, περιλαμβάνει αλλαγές στο καθεστώς κράτησης των μεταναστών. Το κυριότερο, όμως, είναι η εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων στην περίφημη «φύλαξη των συνόρων» με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Θυμίζουμε τα γεγονότα στον Έβρο το 2020, δηλαδή την περίοδο που οι μεταναστευτικές ροές χαρακτηρίστηκαν ως «ασύμμετρη απειλή» και αντιμετωπίστηκαν ανάλογα. Έκτοτε, άλλωστε, πρέπει θα θεωρείται δεδομένο ότι διεξάγονται επιχειρήσεις σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό κατέδειξε και πρόσφατο ρεπορτάζ του BBC που περιείχε εικόνες από pushbacks με την χρήση παρακρατικών ομάδων στις οποίες «στρατολογούνταν» μετανάστες.
Την ρητορική του Θανάση Πλεύρη συνόδευσαν επιχειρήματα σκληρής ακροδεξιάς προπαγάνδας. Μεταξύ άλλων ανέφερε πως «το 50% αυτών που φτάνουν στην Κρήτη, τουλάχιστον το πρώτο πεντάμηνο, είναι από το Μπαγκλαντές και την Αίγυπτο. Στο Μπαγκλαντές δεν είναι κανένας καπιταλισμός και κανένας πόλεμος εκεί πέρα. Στην Αίγυπτο το ίδιο. Έρχονται ως οικονομικοί μετανάστες». Ακόμη όμως και για την περίπτωση του Σουδάν, όπου υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, αμφισβήτησε το προσφυγικό προφίλ των ροών, αφού «αν έρχονται μέσω Αιγύπτου ή μέσω Τσαντ, στην Αίγυπτο και στο Τσαντ δεν κινδυνεύουν».
Η παραπάνω τοποθέτηση του Θανάση Πλεύρη ερμηνεύεται πολύ καλύτερα αν λάβει κανείς υπόψη το Σύμφωνο Μετανάστευσης της Ε.Ε που ξεκίνησε να συζητείται σήμερα στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, με την μορφή νομοσχεδίου. Σύμφωνα με την εκτίμηση του υπουργού Μετανάστευσης οι πολιτικές που σχεδιάζει να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση είναι απολύτως συμβατές με το πλαίσιό του.
Χαρακτηριστικά ο Θανάσης Πλεύρης ανέφερε ότι το σύμφωνο «είναι ένα προϊόν ισορροπίας μεταξύ των Κρατών- μελών και των διαφορετικών συμφερόντων που έχει η κάθε χώρα. Καθώς, οι χώρες πρώτης υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα, έχουμε δίκαιο να λέμε ότι δεν μπορούμε να σηκώνουμε το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστευτικών ροών, όπως όμως δίκιο έχουν και οι χώρες δεύτερης υποδοχής που λένε ότι οι χώρες της πρώτης υποδοχής δεν μπορούν να λειτουργούν ως διαμετακομιστικά κέντρα προώθησης προς μεταναστών στην Ευρώπη». Πρόσθεσε μάλιστα πως «χώρες που είχαν υιοθετήσει τις «ανοικτές πολιτικές» στην αρχή της μεταναστευτικής κρίσης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία ή η Σουηδία σήμερα έχουν υιοθετήσει από τις πιο σκληρές πολιτικές αντιμετώπισης».
Μάλιστα, ο υπουργός Μετανάστευσης διευκρίνισε πως δεν συνιστά «η καταγραφή των βιομετρικών δεδομένων άλλα και όλων των άλλων στοιχείων όσων εισέρχονται στην χώρα, που προβλέπονται δεν συνιστά παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».
Αντίστοιχα, είπε ότι «είναι σωστός ο διαχωρισμός που υιοθετείται μεταξύ ενός ανθρώπου που έρχεται από μια χώρα για το ένα, είναι πρόσφυγας και δικαιούται άσυλο ή είναι παράτυπος οικονομικός μετανάστης. Το Σύμφωνο για όποιον έχει άνω του 20% προσφυγικό προφίλ, δεν αλλάζει κάτι, αυτός μεταφέρεται στις ανοικτές δομές που έχουμε σήμερα, κάνει την αίτησή του, αυτή εξετάζεται και εάν λάβει το άσυλο λαμβάνει τα δικαιώματα λίγο – πολύ του ευρωπαίου πολίτη. Αυτό που αλλάζει πλέον με το Σύμφωνο είναι ότι όποιος είναι πιθανόν να μην λάβει άσυλο, λόγω του προφίλ του, θα μεταφερθεί σε κλειστή δομή για να κάνει την αίτησή του, θα παραμένει για έως και 12 εβδομάδες σε αυτές τις δομές, ώστε εάν απορριφθεί να μπορεί να βρεθεί και να επιστρέψει στην χώρα του».
Τέλος, υποστήριξε πως «η παραμονή σε μια κλειστή δομή κατά την φάση της εξέτασης του αιτήματος ασύλου για έναν παράτυπο οικονομικό μετανάστη και μετά εάν αυτός ξέρει ότι θα μεταφερθεί σε ένα Κέντρο Επιστροφής που βρίσκεται σε μια τρίτη χώρα αποτελούν μια αποτρεπτική πίεση, η οποία του ασκείται»
ΠΗΓΗ:imerodromos