Η πολιτική και η δημοσιογραφία (και) σήμερα έζησαν στιγμές απογείωσης και μεγαλείου… Διότι το μεγάλο “πολιτικό” ζήτημα που ανέκυψε ήταν..
Η πολιτική και η δημοσιογραφία (και) σήμερα έζησαν στιγμές απογείωσης και μεγαλείου… Διότι το μεγάλο “πολιτικό” ζήτημα που ανέκυψε ήταν η φωτογραφία με το κοινό τραπέζι των πολιτικών αρχηγών Ν. Ανδρουλάκη (ΠΑΣΟΚ) και Ζ. Κωνσταντοπούλου (Πλεύση Ελευθερίας), ομοτράπεζοι και οι δύο με τον Τάκη Θεοδωρικάκο και τον Αδωνι Γεωργιάδη.
Πού αυτό; Στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια των σούπερ μάρκετ “Μασούτη”…
Δηλαδή, στην εκδήλωση ενός από τα σούπερ μάρκετ, τα οποία βλέπουν τα τελευταία χρόνια τα κέρδη τους να εκτοξεύονται, σε μια αντίστροφη πορεία με το πορτοφόλι του εργαζόμενου, το οποίο αδειάζει εν ριπή οφθαλμού με προϊόντα μισής σακούλας από τη στιγμή που θα τολμήσει να περάσει την πόρτα ενός τέτοιου … “ευαγούς ιδρύματος”.
Προφανώς κανείς δεν απασχολήθηκε με την παρουσία πολιτικών, γενικά, και πολιτικών αρχηγών, ειδικότερα, στην εκδήλωσης μιας εταιρείας… Αλίμονο! Αυτό φαίνεται και είναι απολύτως λογικό.
Αλλά εμφανίστηκαν πολλοί τίτλοι για την “Αλήθεια πίσω από την κοινή φωτογραφία”, για το “Ποιός τους έβαλε στο ίδιο τραπέζι”, για το “Γιατί ο Γεωργιάδης κάθισε μαζί τους και τι είπαν”….
Ο τελευταίος, δε, ο Αδ. Γεωργιάδης, έσπευσε να απαντήσει κιόλας με ανάρτηση στην οποία διευκρίνιζε ότι τυχαία και περαστικός βρέθηκε ομοτράπεζος των υπόλοιπων, ότι πήγε για να χαιρετήσει, ότι σε εκείνη την καρέκλα καθόταν ο CEO της αλυσίδας «Μασούτης» κι άλλα τέτοια πολιτικά ενδιαφέροντα.
Δηλαδή, με τους πολιτικούς αρχηγούς, καθόταν ο CEO της εταιρείας. Αλλά, είπαμε, αυτό είναι κανονικό…
Κατόπιν αυτών:
Πρώτον: Αχου και δεν μας νοιάζει ποιος κάθεται, που και με ποιον, όταν τους καλούν οι φίλοι τους οι μεγαλο-επιχειρηματίες.
Δεύτερον: Η πολιτική και δημοσιογραφική ξεφτίλα ακόμα δεν έχει πιάσει πάτο… Εχει κι άλλο κατήφορο.
Τρίτον: Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της πολιτικής ζωής των αστικών κομμάτων του Κοινοβουλίου: Ολοι μαζί, όταν καλούν οι εταιρείες.
Υ.Γ. Να αποδώσουμε το copy right του τίτλου στον καταπληκτικό Ν. Σταυρίδη από την ταινία “Τα κίτρινα γάντια”
