Οκύριος Αλέξης Τσίπρας, πρώην πρωθυπουργός της χώρας, αφού κινήθηκε με όρους μάρκετινγκ και κατασκεύασε μια αναμονή για την ανακοίνωση του κόμματος του, είναι επίσημα, ξανά, στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας.
Ο κύριος Αλέξης Τσίπρας, γνώστης πλέον της «αγοράς», «πούλησε» με επικοινωνιακούς όρους κομμάτι – κομμάτι το πολιτικό του εγχείρημα, σαν να ήταν ένα «προϊόν» προς κατανάλωση. Μπορεί και να είναι.
Ο κύριος Αλέξης Τσίπρας, το προηγούμενο διάστημα, επιδίωξε να παρουσιάσει ένα κεντροαριστερό πολιτικό προφίλ. Πάντως, όπως φάνηκε από το «προϊόν» που παρουσίασε στο Θησείο, επέστρεψε στη χρήση του πολιτικού όρου «Αριστερά». Ίσως το Ινστιτούτο, που έχει το όνομα του, να κατέληξε πως έτσι θα «τραβήξει», τελικά, περισσότερο. Ενδεχομένως, να του είπε και μια γνώμη ο συνεργάτης του ο Μαραντζίδης, ο απολογητής των ταγμάτων ασφαλείας και ένας εκ των πρωταγωνιστών της «ακαδημαϊκής» αναθεώρησης της Ιστορίας της Αντίστασης.
Χωρίς καμία αίσθηση πολιτικής ντροπής (δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό) ανακοίνωσε ένα κόμμα με το ακρωνύμιο ΕΛΑΣ. Το πλήρες «όνομα» του κόμματος Τσίπρα είναι «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη».
Οι συνειρμοί που θέλει να δημιουργήσει, προφανώς, δεν κατευθύνονται προς την Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ) αλλά στον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (Ε.Λ.Α.Σ). Με λίγα λόγια, ο κύριος Τσίπρας, αφού καπηλεύτηκε οτιδήποτε τον βόλευε από την ιστορία και την πολιτική παράδοση της Αριστεράς στην Ελλάδα, έφτασε στο σημείο να θέλει το (πολιτικό) «προϊόν» του (ηχητικά) να ακούγεται όπως ο Ε.Λ.Α.Σ.
Θα μπορούσε κάποιος να εξοργιστεί εάν δεν μιλάγαμε για τον κύριο Τσίπρα, δηλαδή το πολιτικό πρόσωπο το οποίο ξεκίνησε τη διακυβέρνηση του, πηγαίνοντας λουλούδια στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και στη συνέχεια πορεύτηκε με τα «πόδια» του μνημονίου και της ΑμερικανοΝΑΤΟφροσύνης.
Ο κύριος Τσίπρας νομίζει, μάλλον, ότι έχουμε ξεχάσει τις κυβερνητικές του θητείες, επειδή ο ίδιος ψάχνει τρόπους να… αποκοπεί απ’ ό,τι τον συνδέει με τον ΣΥΡΙΖΑ και στελέχη με τα οποία συγκυβέρνησε. Στην περιβόητη «Ιθάκη» του, άλλωστε, συμπέρανε ότι την ευθύνη για τα προβλήματα των κυβερνήσεων του την είχαν οι άλλοι. Αυτά, όμως, είναι εσωτερικά ζητήματα, τα οποία ελάχιστα (μας) αφορούν.
Η ουσία είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να ξανα – «βαφτιστεί». Ποιος, αλήθεια, όμως, πιστεύει στην «παρθενογένεση» Τσίπρα;
Δεν είναι, δα, και τόσα χρόνια πίσω
– τα περί κατάργησης του μνημονίου (μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο) που οδήγησαν στο τρίτο μνημόνιο (μαζί με τη ΝΔ)
– τα «όχι» στις ιδιωτικοποιήσεις που έγιναν μεγαλοπρεπή ευρωενωσιακά «ναι» μαζί με το ξεπούλημα της χώρας
– τα «λεβέντικα» για το ΝΑΤΟ που μετατράπηκαν σε αμερικανοτσολιαδισμό
– τα «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» που κατέληξαν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί
αλλά και τόσα και τόσα ακόμα (μισθοί, συντάξεις, στρατηγική σχέση με το ισραηλινό κράτος – δολοφόνο) που θα χρειαζόμασταν έναν κατάλογο για να τα παραθέσουμε.
Οι «σκηνοθέτες» της θεματικής φιέστας «Ανδρέας Παπανδρέου», στο Θησείο, και οι εμπνευστές των χρωμάτων της «Μπαρτσελόνα» για το κόμμα Τσίπρα (δεν έχει κόκκινο χρώμα η Μπαρτσελόνα, παιδιά) έκαναν τη δουλειά τους, για τα σόου του πρώην πρωθυπουργού.
Τα σόου, όμως, δεν διαγράφουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ της αντιπολίτευσης, αφού κυβέρνησε, ψήφισε, με επικεφαλής τον κύριο Τσίπρα (2019-2023) το 45% των νομοσχεδίων της κυβέρνησης της ΝΔ.
Τα σόου, δεν «σβήνουν» τον Τσίπρα του… αγγελικού Τραμπ (διαβάστε σχετικά: Ο Τραμπ, ο Τσίπρας, τα F-16 κι ένας λαγός… λεβέντης!) που τώρα κάνει «rebranding» με όρους (ξεφτισμένου) «αμερικανικού ονείρου».
ΠΗΓΗ:imerodromos