Τον ενοχλεί ο έλεγχος και η αλήθεια. Τόσο απλό. Έτσι κατηγορεί τη δημοσιογραφία και τους πολιτικούς του αντιπάλους επειδή τον ελέγχουν. Ό,τι ενοχλητικό και ουσιαστικά πολιτικό, αποκαλείται τοξικό.
Για όσους δεν κατάλαβαν, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τοξικό περιβάλλον είναι το περιβάλλον εκείνο στο οποίο η πολιτική υποβάλλεται σε έλεγχο και κριτική. Όταν από μια κυβέρνηση που δημιουργεί σκάνδαλα και στη συνέχεια τα κάνει κανονικότητα, οι πολιτικοί αντίπαλοι και οι δημοσιογράφοι ζητούν εξηγήσεις, είναι τοξικοί.
Το γεγονός ότι ελέγχονται 11 βουλευτές της ΝΔ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, κατά τον Μητσοτάκη δεν είναι λειτουργία της Δικαιοσύνης και δημοκρατικός έλεγχος, αλλά ομηρία όπως είπε στη Βουλή. Κατά ανάλογο τρόπο (με βάση αυτά πάντα που είπε στη Βουλή), ο έλεγχος του ανακριβούς πόθεν έσχες του με τα σπίτια του Βολτέρου και τις offshore στα Κέυμαν είναι «χτύπημα της οικογένειάς» του και η δημοσιογραφική λειτουργία είναι «δολοφονικός βούρκος» που απειλεί τις ζωές των πολιτικών. Το (ξανα)είπε μάλιστα την ώρα που στην Ισπανία ελέγχεται η σύζυγος του πρωθυπουργού για το πόθεν έσχες της.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια πρωτοφανή έξαρση κυνικότητας, αντιθεσμικής πρακτικής αλλά και παλιανθρωπιάς, κατηγόρησε τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, ότι με την κριτική που ασκεί ως Αντιπολίτευση (ποια άραγε είναι η ευθύνη της Αντιπολίτευσης αν δεν είναι αυτή;) ευθύνεται για την ψυχολογική πίεση που οδήγησε τον Γιώργο Μυλωνάκη στην εντατική. Έχει σημασία ότι ο Ανδρουλάκης είχε προτείνει να αναβληθεί η συζήτηση στη Βουλή, από σεβασμό στο πρόβλημα υγείας του στενού συνεργάτη του Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός δεν δέχθηκε και δεν επέδειξε κανένα σεβασμό, αφού επέλεξε να στήσει σόου πάνω από το κρεβάτι της εντατικής του Μυλωνάκη.
Αντίστοιχη κατηγορία, διανθισμένη με επίθετα και βρόμικες εξάρσεις, εξαπέλυσε εναντίον του Documento, το οποίο τόλμησε να αναφέρει τον Γιώργο Μυλωνάκη, δύο εβδομάδες πριν το συμβάν, σε δημοσίευμά του για υπόθεση μεγάλου σκανδάλου στην Κύπρο. Ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε πως μετά το δημοσίευμα, πρώτη φορά είδε τον «σκληρό» Μυλωνάκη σε τέτοια κατάσταση για όσα ψέματα έγραψε το Documento.
Το γιατί ο Μητσοτάκης επιτίθεται στο Documento, είναι γνωστό σε όλους. Δεν μπήκε στον κόπο όμως να πει ποια είναι τα ψέματα που γράψαμε;
Στο παρελθόν όσα αποκαλύψαμε για το σπίτι του Βολτέρου, για τις οικογενειακές offshore, για τον στενό του συνεργάτη Νίκο Γεωργιάδη και το κύκλωμα παιδεραστίες, έλεγε πως είναι ψέματα. Ψέματα αποκαλούσε και τις αποκαλύψεις μας για τη λίστα όσων ήταν υπό παρακολούθηση από το παρακρατικό του σύστημα. Αποδείχθηκαν όλα αληθινά.
Αλλά έχει πράγματι πρόβλημα με τα ψέματα ο Μητσοτάκης; Τη βδομάδα που πέρασε, το Documento αποκάλυψε συγκλονιστικές πληροφορίες για τις απάτες του Μακάριου Λαζαρίδη με το κουρελόχαρτο που εμφάνιζε ως πτυχίο. Ο Λαζαρίδης αποκάλεσε εμάς, τον Παύλο Πολάκη αλλά και όσους δημοσιογράφους επέμεναν στην αλήθεια ως ψεύτες. Χθες, ο μακαριότατος της απάτης, ζήτησε συγνώμη και δεσμεύτηκε ότι θα επιστρέψει τα χρήματα που καταχραστικά πήρε από το Δημόσιο. Δεν υπήρχαν ψέματα λοιπόν, απλώς ο Μακάριος Λαζαρίδης κορόιδευε τους πάντες και απ ό,τι φαίνεται σε γνώση του πρωθυπουργού.
Παρά το σκάνδαλο Λαζαρίδη, τα ψέματά του και τη δράση του που ζημίωσε το Δημόσιο το οποίο υπηρετεί ως βουλευτής και υπουργός, ο Μητσοτάκης δεν τον απομάκρυνε. Στο παρελθόν έχει απομακρύνει από υπουργό τον Διαματάρη γιατί αποκαλύφθηκε ότι φερόταν ως κάτοχος μεταπτυχιακού που δεν είχε τελικώς. Τι συμβαίνει με τον Μακάριο Λαζαρίδη; Γιατί τον κρατά ο Μητσοτάκης; Τι τρέχει μεταξύ τους ώστε να παρακολουθεί όλη η Ελλάδα το παιχνίδι της κοροϊδίας και της συγκάλυψης και ο πρωθυπουργός δεν τηρεί ούτε τα προσχήματα;
Τον Μητσοτάκη δεν τον ενοχλούν τα ψέματα τα οποία είναι στοιχεία της πολιτικής του και της κυνικής του φύσης. Τον ενοχλεί ο έλεγχος και η αλήθεια. Τόσο απλό. Έτσι κατηγορεί τη δημοσιογραφία και τους πολιτικούς του αντιπάλους επειδή τον ελέγχουν. Ό,τι ενοχλητικό και ουσιαστικά πολιτικό, αποκαλείται τοξικό.
Την ίδια ώρα ο Μητσοτάκης, καταδικάζει τη χώρα να ζει τα τοξικά στοιχεία της πολιτικής του. Μέσα στα σκάνδαλα, τη ρεμούλα και τα παράγωγά τους. Την ίδια τοξικότητα ζουν τα στελέχη της κυβέρνησης. Περικυκλωμένα από τις κοινωνικές απαιτήσεις και τους ψηφοφόρους τους, ζουν σε τρομερή πίεση, ενώ είναι αναγκασμένα να στηρίζουν τον Μητσοτάκη στον κοινό κατήφορο. Οι συναντήσεις του πρωινού καφέ στο Μαξίμου, αποτελούν την προσπάθεια διαχείρισης αυτού του τοξικού για την κυβέρνηση περιβάλλοντος.
Κυματοθραύστης σε αυτή την τοξικότητα και τις πιέσεις από δύο πλευρές (από τα κάτω της ΝΔ από τη μία και του Μητσοτάκη από την άλλη) υπήρξε ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο οποίος κατέρρευσε, όχι μετά από το δημοσίευμα, αλλά στη σύσκεψη του τοξικού πρωινού καφέ.
ΠΗΓΗ:documento
