Μόλις 2 χρόνια χρειάστηκε ο Σωκράτης Φάμελλος για να αλλάξει την τοποθέτησή του, σχετικά με το ζήτημα παράδοσης της βουλευτικής έδρας, έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση ενός βουλευτή.
Ο ίδιος, στο πρόσφατο παρελθόν είχε ταχθεί υπέρ της λογικής ότι οι έδρες ανήκουν στα κόμματα και όχι στα πρόσωπα, καλώντας στελέχη που διαφοροποιούνται πολιτικά να τις παραδίδουν.
Η αποχώρηση των δύο βουλευτών σήμερα από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μία νόθευση και παραβίαση της λαϊκής εντολής και της απόφασης των Ελλήνων και των Ελληνίδων να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση» είχε αναφέρει ο ανεξάρτητος, πλέον, βουλευτής το όχι και τόσο μακρινό 2024, αναφερόμενος στις παραιτήσεις των Θεοδώρα Τζάκρη και Γιώτα Πούλου.
«Η πρώτη και μόνη κίνηση που οφείλουν να ακολουθήσουν είναι να παραδώσουν την έδρα τους στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ», είχε συμπληρώσει.
Την ίδια στιγμή, όμως, μετά την παραίτησή του από την ηγεσία και την αποχώρησή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα , ο ίδιος επέλεξε να διατηρήσει τη δική του βουλευτική έδρα, μια απόφαση που προκαλεί αντιδράσεις και κατηγορίες για ασυνέπεια από την πλευρά της Κουμουνδούρου.
Κομματικές πηγές υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος, ως πρόεδρος, είχε ζητήσει από άλλα στελέχη να «σεβαστούν τη συλλογική εντολή» παραδίδοντας την έδρα όταν δεν συναινούν στις κεντρικές επιλογές, και σημειώνουν ότι σήμερα ακολουθεί την αντίθετη διαδρομή, επιλέγοντας την ανεξαρτητοποίηση με διατήρηση της έδρας.
Επισημαίνουν, επίσης, ότι πρόκειται για μια πολιτικά φορτισμένη κίνηση, καθώς δεν είναι συνηθισμένο πρώην επικεφαλής κόμματος να αποχωρεί από την ηγεσία και στη συνέχεια από το κόμμα, κρατώντας ωστόσο την κοινοβουλευτική καρέκλα.
Από την πλευρά του, ο κ. Φάμελλος επικαλείται τη «λαϊκή εντολή» και την ανάγκη να παραμείνει ενεργός στο πολιτικό σκηνικό, χωρίς τα βάρη της ηγεσίας, προκειμένου – όπως ο ίδιος έχει υποστηρίξει – να συνεχίσει να παρεμβαίνει για την ενότητα και την ανασυγκρότηση του χώρου.
Ωστόσο, η επιλογή του να διατηρήσει την έδρα, ενώ στο δημόσιο λόγο του έχει υπερασπιστεί με έμφαση την κομματική ιδιοκτησία των εδρών, ανοίγει εκ των πραγμάτων μια συζήτηση για τα όρια μεταξύ προσωπικής νομιμοποίησης και κομματικής δέσμευσης.
ΠΗΓΗ:documento
