Οι δύο παραπάνω εκφράσεις συνοδεύουν την προπαγάνδα για την δικαιολόγηση της πολεμικής εμπλοκής της χώρας στο σφαγείο για να έχουν να λαμβάνουν μερτικό από την λεία και ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι.
Η πολεμική εμπλοκή και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που την συνοδεύουν είναι «δεμένες» με τις διεκδικήσεις για τον «ζωτικό χώρο» της ελληνικής αστικής τάξης, των πιο δυναμικών τμημάτων της.
Το να διεκδικούν μερίδια αγοράς από την Ουκρανία έως την Ανατολική Μεσόγειο και να εμπλέκονται σε δρόμους διαμετακόμισης από την Αλεξανδρούπολη έως την Οδησσό ή από την Ινδία έως τον Πειραιά είναι ο μοναδικός «τρόπος ύπαρξης» της.
Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους που αντικειμενικά την φέρνει σε σύγκρουση με ανταγωνιστές της, ακόμα και «συμμάχους» της.
Σε αυτό το πλαίσιο βαφτίζουν «εθνικό συμφέρον» την αναδιάταξη συστημάτων αεράμυνας σε όλη τη χώρα ώστε να προστατεύουν και αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές. Την εντονότερη εμπλοκή στην επιτήρηση του εναέριου χώρου άλλων χωρών από την ελληνική πολεμική αεροπορία. Την όλο και με μεγαλύτερη ένταση εμπλοκή στην συζήτηση για επιπλέον ναυτικές αποστολές για την «ασφάλεια της ναυσιπλοΐας» από την Μαύρη Θάλασσα έως τα Στενά του Ορμούζ.
Όλα αυτά σε συνθήκες που η ιμπεριαλιστική δίνη στη Μέση Ανατολή στο φόντο της μάχης ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία αναδιατάσσει στρατιωτικές δυνάμεις, κλονίζει «σταθερές συμμαχίες» και τροφοδοτεί την αντιπαράθεση και στο εσωτερικό των αστικών τάξεων κάθε χώρας.
Σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες από την κυβέρνηση και τα κόμματα της πολεμικής εμπλοκής «παίζεται» ο ρόλος του «πρωτοπαλίκαρου» για την προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ, με τις οποίες η ελληνική αστική τάξη έχει σχέσεις μεγάλου στρατηγικού βάθους, γεγονός που με την σειρά του οξύνει τις αντιθέσεις με την «σύμμαχο» ΕΕ, με την οποία επίσης τμήματα του κεφαλαίου έχουν στενούς δεσμούς.
Ας δούμε 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα των τελευταίων ημερών μέσα από παρεμβάσεις και εκπροσώπων της ελληνικής αστικής τάξης.
Στο «Βήμα της Κυριακής» έδωσε συνέντευξη ο Αλέξανδρος Εξάρχου διευθύνοντας σύμβουλος του κατασκευαστικού ομίλου που μαζι με την ΟΝΕΧ κατέθεσαν προσφορά ώστε με την στήριξη των αμερικάνων (DFC) να μετατρέψουν την Ελευσίνα σε «αντίβαρο» των εγκαταστάσεων της COSCO στον Πειραιά. Ο ίδιος είναι επίσης διευθύνοντας σύμβουλος στην εταιρεία που έχει αναλάβει να τρέξει τον «Κάθετο Διάδρομο» που θα μεταφέρει αμερικανικό LNG προς την Ουκρανία και συνολικά την Αν. Ευρώπη. Αυτός λοιπόν δήλωσε πως «δεν πρόκειται στο όνομα οποιουδήποτε οικονομικού οφέλους να υπηρετήσω γεωπολιτικές στρατηγικές άλλου κράτους (…) θα εξακολουθήσω να λέω ότι πρέπει να στηρίξουμε την ελληνικότητα του εγχειρήματος. Πρέπει να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες που ο Κάθετος Διάδρομος θα ταυτίζεται με τον ελληνικό του χαρακτήρα για να επιτευχθούν τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά οφέλη του εγχειρήματος».
Για την «Ελλάδα ρε γαμώτο»… Η παραπάνω κριτική στην ΕΕ γίνεται καθώς όπως τουλάχιστον έχει γραφτεί εξετάζεται το σενάριο να χρηματοδοτηθούν έργα του κάθετου διαδρόμου για «διαδρομές» του που αφορούν μεταφορά αζέρικου αερίου μέσω Τουρκίας. Κάτι που δεν επιθυμούν οι ΗΠΑ, αλλά επιθυμούν χώρες της ΕΕ γιατί δεν θέλουν η «απεξάρτηση» από τη ρωσική ενέργεια να αντικατασταθεί με εξάρτηση από το πανάκριβο αμερικανικού LNG, που μεταφέρουν… Έλληνες εφοπλιστές.
Ένας από αυτούς, ο Βαγγέλης Μαρινάκης, που μεταφέρει το αμερικανικό LNG, και τα μέσα που διαθέτει «αντιπολιτεύονται» την κυβέρνηση σήμερα έκανε παρέμβαση σε βρετανική εφημερίδα για την κόλαση στα Στενά του Ορμούζ.
Γράφει λοιπόν ανάμεσα στα άλλα ότι η Ευρώπη «θα συνεχίσει να βασίζεται στην εισαγόμενη ενέργεια, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει επ΄αόριστον αυτή την εξάρτηση από τις σχέσεις εφοδιασμού που έχουν επανειλημμένα αποδειχθεί πολιτικά ασταθείς». Δηλαδή λέει πως η ΕΕ πρέπει να αυξήσει τις εισαγωγές αμερικάνικου LNG, που μεταφέρει.
Αυτό το θέτει επί τη ευκαιρία. Κατά τα άλλα αφού δίνει και αυτός με την σειρά του ότι εν λόγω πόλεμος δεν μοιάζει με κανέναν άλλο επικαλούμενος την… «προστασία των ναυτικών» (!) λέει πως «Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών σε συνθήκες όπως οι σημερινές θα απαιτήσει γενναίες αποφάσεις – σχετικά με την ασφάλιση, τη διέλευση, την προστασία των πλοίων που δραστηριοποιούνται σε αμφισβητούμενα ύδατα». Οι «γενναίες αποφάσεις» που έχει εξηγήσει παραπάνω αφορούν την αναπτυχθούν με ηγεμονία των ΗΠΑ οι στόλοι των αστικών κρατών ώστε να διασφαλίσουν την διέλευση πλοίων. Οι πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου να εξασφαλίσουν επιπλέον σημεία για την φόρτωση των πλοίων, εκτός των Στενών. Και οι εφοπλιστές να «συνεργάζονται» μεταξύ τους για την μεταφορά μεγαλύτερου όγκου.
Αν μη τι άλλο με τα λόγια τους λύνουν απόρροιες για το για ποίων τα συμφέροντα μας καλούν να είμαστε «περήφανοι» που η χώρα εμπλέκεται όλο και βαθύτερα στο μακελειό.
Αν μη τι άλλο με τα λόγια τους αποκαλύπτουν περισσότερο ότι το «εθνικό συμφέρον» αφορά ακριβώς την υπεράσπιση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων που απατούν και οι ίδιοι με τη σειρά τους το βάθεμα και τις πολεμικής εμπλοκής.
Αν μή τι άλλο… σε αυτούς που λένε τα παραπάνω στέκονται σούζα τα κόμματα του κεφαλαίου κάθε «απόχρωσης». Από την κυβέρνηση μέχρι όσους νυχθημερόν τους παριστάνουν τους «αντισυστημικούς»
Αν μη τι άλλο σε κάθε περίπτωση δύσκολα τα πράγματα θα έλεγε κανείς για τους αστούς, τις κυβερνήσεις και τις «συμμαχίες» τους…
Αυτοί φυσικά όσο δυσκολεύονται τόσο πιο αδίστακτοι θα γίνονται ενώ είναι αποφασισμένοι να ματώσουν τον λαό για τα «εθνικά συμφέροντα» τους.
Το ζήτημα είναι ακόμα πιο αποφασιστικά σε καιρούς που οι δυσκολίες τους βγάζουν μάτι ο λαός με την ένταση της πάλης του να βαθύνει τις ρωγμές. Με το ΚΚΕ μπροστά να γίνει πρωταγωνιστής σε έναν κόσμο που φλέγεται.
