Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται ο σχεδιασμός της EE και των αστικών κυβερνήσεων για την παραπέρα ενίσχυση, τον εκσυγχρονισμό και την ενοποίηση των μηχανισμών καταστολής, παρακολούθησης και ελέγχου των λαών, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής.
Η πρόσφατη πρόταση Κανονισμού για τη θεσμοθέτηση του λεγόμενου Συστήματος Κρίσιμων Επικοινωνιών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (EUCCS), αποκαλύπτει έναν ακόμα επικίνδυνο κρίκο στην αλυσίδα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.
Πίσω από τις γνωστές διακηρύξεις για «προστασία των πολιτών», «αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών», και «διαχείριση κρίσεων» όπως οι ιμπεριαλιστές αρέσκονται να βαφτίζουν τον πόλεμο, κρύβεται η ανάγκη του κεφαλαίου να θωρακίσει την εξουσία του.
Στόχος τους είναι η δημιουργία ενός ενιαίου, πανευρωπαϊκού, υπερσύγχρονου δικτύου ευρυζωνικών επικοινωνιών, όπου σε αυτό θα διασυνδέονται απευθείας οι δυνάμεις καταστολής, το Λιμενικό, οι τελωνειακές αρχές, αλλά και οι ευρωενωσιακοί μηχανισμοί της Europol και της Frontex.
Το πρόσχημα των «κρίσεων» και η πραγματικότητα της κρατικής βίας
Πιο συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαλείται μια σειρά από «κρίσεις», από τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές μέχρι την «τρομοκρατία» και τις κυβερνοαπειλές, για να δικαιολογήσει την ανάγκη για άμεση, ασφαλή και απρόσκοπτη διασυνοριακή επικοινωνία. Ισχυρίζεται μάλιστα υποκριτικά ότι με το EUCCS οι δυνάμεις πρώτης γραμμής (Πυροσβεστική, ιατρικές υπηρεσίες, πολιτική προστασία, κ.λπ.) θα μπορούν να συνεργάζονται αυτόματα για να «σώζουν ζωές».
Ομως, η ίδια η πραγματικότητα και το περιεχόμενο των κειμένων τούς διαψεύδουν. Το σύστημα EUCCS δεν σχεδιάζεται για την ανακούφιση των λαϊκών αναγκών. Εξάλλου, αν η «φιλεύσπλαχνος» ΕΕ ενδιαφέρονταν για την προστασία των λαών, θα χρηματοδοτούσε υποδομές αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας, τις οποίες η ίδια η πολιτική τις αφήνει γυμνές ως «μη επιλέξιμες» λόγω κόστους. Αντίθετα, το EUCCS σχεδιάζεται ως ένα «σύστημα συστημάτων» που θα ενοποιήσει τα εθνικά δίκτυα ασφαλείας, εξασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις καταστολής θα μπορούν να δρουν ενιαία, «όπου και όποτε χρειαστεί», σε όλη την επικράτεια εντός Σέγκεν.
Η πρόταση της Κομισιόν αφορά ρητά τις αρχές που είναι αρμόδιες για την «πρόληψη, εξιχνίαση ή διερεύνηση ποινικών αδικημάτων» και έχουν τη δικαιοδοσία να ασκούν «καταναγκαστικά μέτρα», δηλαδή, την επίσημη κρατική βία ενάντια στο εργατικό -λαϊκό κίνημα, τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις που αμφισβητούν την κυρίαρχη πολιτική, την εξουσία του κεφαλαίου, που εναντιώνονται στα πολεμοκάπηλα σχέδια των ιμπεριαλιστών, αφού για να υλοποιηθούν απρόσκοπτα αυτά, το κεφάλαιο απαιτεί «σιγή ιχθύος» στο εσωτερικό.
Επιπλέον, στο σύστημα EUCCS προβλέπεται η ενσωμάτωση ακόμη και των ενόπλων δυνάμεων, των μυστικών υπηρεσιών, αλλά και ιδιωτικών εταιρειών ασφαλείας, οι οποίες αναβαθμίζονται σε «έμπιστους συνεργάτες» του κατασταλτικού ιστού.
Στην υπηρεσία του «νόμου και της τάξης» του πολέμου
Η τεχνολογική αναβάθμιση που προωθείται με το EUCCS συνιστά ποιοτικό άλμα για το αστικό κράτος. Μέχρι σήμερα, οι επικοινωνίες των δυνάμεων καταστολής βασίζονταν σε στενοζωνικά συστήματα (π.χ. TETRA), τα οποία περιορίζονταν κυρίως στη φωνητική επικοινωνία και την αποστολή εικόνας.
Η ΕΕ απαιτεί τώρα τη μετάβαση σε ευρυζωνικές επικοινωνίες (broadband). Με τον τρόπο αυτό, οι αστυνομικές αρχές και οι μηχανισμοί της Frontex θα μπορούν να ανταλλάσσουν σε πραγματικό χρόνο τεράστιο όγκο δεδομένων υψηλής ευκρίνειας, όπως ζωντανή μετάδοση βίντεο από τις επιχειρήσεις καταστολής και τις λαϊκές κινητοποιήσεις, βιομετρικά δεδομένα για την άμεση ταυτοποίηση, το φακέλωμα και την παρακολούθηση του λαού, συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών και εξελιγμένους αλγορίθμους για τον γεωγραφικό εγκλωβισμό των ευρωενωσιακών «στόχων».
Μάλιστα, προβλέπουν ακόμη κι ενσωμάτωση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης για την ανάλυση «προτύπων συμπεριφοράς» και την «πρόβλεψη» των αντιδράσεων της μάζας.
Για να εξασφαλιστεί ότι αυτό το ψηφιακό μάτι δεν θα «τυφλωθεί» ποτέ, η ΕΕ επιβάλλει αυστηρούς κανόνες στους εμπορικούς παρόχους τηλεπικοινωνιών. Σε περιπτώσεις «συμφόρησης δικτύου», όταν δηλαδή τα δίκτυα υπερφορτώνονται, οι πάροχοι υποχρεούνται να εφαρμόζουν μέτρα «ιεράρχησης και προτεραιότητας».
Ετσι οι επικοινωνίες των δυνάμεων καταστολής θα περνούν «πάνω» από τους απλούς χρήστες, εξασφαλίζοντας την αδιάλειπτη λειτουργία του αστικού κρατικού μηχανισμού, πάντα εις βάρος του «εχθρού λαού».
Η δικτύωση του EUCCS δεν περιορίζεται μόνο στη Γη. Σε περιπτώσεις όπου τα επίγεια δίκτυα καταστραφούν ή υποστούν δολιοφθορά, προβλέπεται η άμεση ενεργοποίηση των δορυφορικών υποδομών της ΕΕ, και συγκεκριμένα του προγράμματος IRIS και του GOVSATCOM. Η καταστολή, δηλαδή, ανεβαίνει στο διάστημα, εξασφαλίζοντας δορυφορική κάλυψη απευθείας στις συσκευές των δυνάμεων καταστολής.
Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμα πιο ανησυχητική είναι η ρητή αναφορά στην ανάγκη διασύνδεσης και διαλειτουργικότητας του EUCCS με τα συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως προτείνει η περιβόητη «Εκθεση Niinisto» για την «ενίσχυση της πολιτικής και στρατιωτικής ετοιμότητας της ΕΕ», ενοποιώντας έτσι κάτω από μια επικοινωνιακή «ομπρέλα» την εσωτερική καταστολή του εργατικού – λαϊκού κινήματος με τις ιμπεριαλιστικές αποστολές.
Χορός δισεκατομμυρίων και ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί
Η υπόθεση του EUCCS έχει, όπως είναι αναμενόμενο, και την οικονομική της διάσταση, αποτυπώνοντας τους σφοδρούς ανταγωνισμούς των μονοπωλίων και την κρατική στήριξη της κερδοφορίας τους.
Το συνολικό κόστος για τη δημιουργία αυτού του δικτύου ανέρχεται στο αστρονομικό ποσό των 3,571 δισεκατομμυρίων ευρώ. Από αυτά, τα 1,156 δισεκατομμύρια θα βγουν από τον προϋπολογισμό της ΕΕ (δηλαδή από την άγρια φορολόγηση των ευρωπαϊκών λαών) για τις κεντρικές υποδομές, ενώ τα 2,415 δισεκατομμύρια θα επιβαρύνουν απευθείας τους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών – μελών, ματώνοντας κι από εκεί τη λαϊκή τσέπη.
Επιπλέον, το κόστος μετάβασης των εθνικών συστημάτων στην ευρυζωνικότητα για μια επταετία εκτιμάται στα 12,667 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για έναν τεράστιο χορό δισεκατομμυρίων που κατευθύνεται στις τσέπες των τηλεπικοινωνιακών ομίλων και των βιομηχανιών ψηφιακής τεχνολογίας, την ώρα που για τις λαϊκές ανάγκες, Υγεία, Παιδεία, πολιτική προστασία, ισχύει η μόνιμη επωδός των «δημοσιονομικών αντοχών».
Ταυτόχρονα, ο Κανονισμός φωτογραφίζει τους οξυμένους ανταγωνισμούς της ΕΕ με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, κυρίως την Κίνα και τη Ρωσία.
Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, το σύστημα αποσκοπεί στην ενίσχυση της «στρατηγικής αυτονομίας» της ΕΕ και στη «μείωση της εξάρτησης από προμηθευτές εκτός ΕΕ». Ορίζεται ρητά ο αποκλεισμός «προμηθευτών υψηλού κινδύνου» από τον πυρήνα του συστήματος, με πρόσχημα την «κυβερνοασφάλεια».
Με πιο απλά λόγια, το ευρωενωσιακό κεφάλαιο θέλει τα δικά του μονοπώλια, να έχουν τον απόλυτο έλεγχο των κρίσιμων υποδομών, δημιουργώντας μια «προστατευμένη» εγχώρια αγορά κερδοφορίας και καινοτομίας του θανάτου και του φακελώματος. Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, ήδη η ευρωπαϊκή βιομηχανία συμμετέχει ενεργά στα πιλοτικά έργα τέτοιου τύπου. Συνεπώς, αυτό ακριβώς είναι που οι ευρωενωσιακοί ονομάζουν «κυριαρχία στην πράξη»: Η θωράκιση των ευρωπαϊκών ομίλων απέναντι στους ανταγωνιστές τους, στο πλαίσιο της γενικότερης πολεμικής προετοιμασίας.
O οδικός χάρτης του ψηφιακού «μεγάλου αδερφού»
Η υλοποίηση αυτών των αντιδραστικών σχεδιασμών δεν είναι αποσπασματική, αλλά ακολουθεί έναν αυστηρό, μακροπρόθεσμο οδικό χάρτη τον οποίο υλοποιούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, για τον σκοπό αυτό ιδρύονται δύο νέα κεντρικά όργανα: Ενα για την παρακολούθηση του δικτύου, παρέχοντας ένα κεντρικό σημείο σύνδεσης αντί για την κατασκευή πολλών ξεχωριστών συνδέσεων, και ένα για την παρακολούθηση των «κινδύνων κυβερνοασφάλειας και άλλων απειλών».
Ενώ ενδεικτικό της πρεμούρας είναι και το στενό χρονοδιάγραμμα που θέτει η Κομισιόν: Οσον αφορά την α’ φάση της πιλοτικής εφαρμογής, ως έτος ορόσημο ορίζεται το 2030, στοχεύοντας στην έναρξη λειτουργίας και διασύνδεσης της πρώτης ομάδας (8-10 χωρών) με το EUCCS. Για τη β’ φάση που αφορά τη διεύρυνση του δικτύου, αυτή τοποθετείται χρονικά στο 2033, στοχεύοντας στην ενσωμάτωση του δεύτερου κύματος κρατών – μελών της ΕΕ και στην επέκταση των ψηφιακών υποδομών. Η γ’ φάση που άπτεται του καθολικού ελέγχου, θέτει ως χρονιά ορόσημο το 2036, και ως βασικό επιχειρησιακό στόχο την υποχρεωτική και πλήρη ένταξη όλων των κρατών – μελών της ΕΕ στο σύστημα.
Για την επίβλεψη μάλιστα αυτής της διαδικασίας ιδρύεται ειδικό Συμβούλιο Διαπίστευσης Συστήματος, το οποίο θα ελέγχει αν τα εθνικά συστήματα πληρούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα ασφαλείας για να πάρουν το «πράσινο φως» της διασύνδεσης.
Φυσικά, οι ισχυρισμοί της Κομισιόν ότι το σύστημα θα σέβεται τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων και τα «θεμελιώδη δικαιώματα» αποτελούν μνημείο υποκρισίας, αφού ο ίδιος ο Κανονισμός προβλέπει τη δυνατότητα περιορισμού των δικαιωμάτων των υποκειμένων των δεδομένων (π.χ. το δικαίωμα πρόσβασης ή διαγραφής) όταν αυτό απαιτείται για λόγους «δημόσιας ασφάλειας» και «εθνικής άμυνας». Με λίγα λόγια, το φακέλωμα και η ανταλλαγή πληροφοριών για τη δράση όποιου «κεφαλιού σηκώνεται», θα γίνεται με τις ευλογίες του ευρωενωσιακού νόμου.
Διέξοδος υπάρχει και βρίσκεται στην πάλη ενάντια στο σάπιο σύστημα της βίας και της εκμετάλλευσης
Η κυβέρνηση της ΝΔ, σε πλήρη ευθυγράμμιση τις λοιπές αστικές δυνάμεις – πιστούς υπηρέτες του κεφαλαίου που πίνουν νερό στο όνομα της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», στηρίζει με χέρια και με πόδια αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις.
Μάλιστα, όπως αναφέρεται στον διαδραστικό χάρτη στην επίσημη ιστοσελίδα προετοιμασίας του EUCCS: «Η Ελληνική Αστυνομία συμμετέχει στην Ομάδα Εργασίας Κρίσιμων Επικοινωνιών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Από την άλλη πλευρά, το ΚΕΜΕΑ (Κέντρο Μελετών Ασφάλειας) λειτουργεί ως η δεξαμενή σκέψης του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη στην Ελλάδα και υποστηρίζει την Ελληνική Αστυνομία στον τομέα των Κρίσιμων Επικοινωνιών. Επί του παρόντος, η Ελλάδα προετοιμάζει το κανονιστικό πλαίσιο για ένα Εθνικό Εργο Κινητής Ευρυζωνικής Σύνδεσης», προετοιμάζοντας δηλαδή την ενσωμάτωση των εγχώριων κατασταλτικών μηχανισμών στην ευρωενωσιακή μέγγενη.
Οι εργαζόμενοι, το λαϊκό κίνημα της χώρας μας και όλης της Ευρώπης δεν πρέπει να δείξουν καμία εμπιστοσύνη στα προσχήματα της ΕΕ που με «όχημα» τη δήθεν «προστασία της ανθρώπινης ζωής» μεθοδεύει ένα απέραντο φακέλωμα ευρωενωσιακών διαστάσεων, στην προσπάθεια να περάσει τους επικίνδυνους, πολεμικούς και βαθιά αντιλαϊκούς σχεδιασμούς της χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι».
Η απάντηση στην ψηφιακή θωράκιση της δικτατορίας των μονοπωλίων βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης, στο δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στην ΕΕ της καταστολής, της φτώχειας και του πολέμου, για την ανατροπή του σάπιου συστήματος του κέρδους που γεννά τη βία, την εκμετάλλευση, τον πόλεμο.
Κ. Πολ.
- Αναδημοσιεύεται από το τετρασέλιδο «Διεθνή & Οικονομία» του «Ριζοσπάστη»
