Σύνοδος ΝΑΤΟ: Στο κενό οι «ισχυρές συμμαχίες»

Οι έπαι­νοι του Τραμπ και οι υπο­σχέσεις για F-35 και κινη­τήρες στα τουρ­κικά μαχη­τικά ΚΑΑΝ, εκθέτουν την κυβέρ­νηση.

Οι επι­κίν­δυ­νες για τους λαούς απο­φάσεις της σύνα­ξης των μακε­λάρη­δων του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η ένταση της προ­ε­τοι­μα­σίας για γενι­κευ­μένο ιμπε­ρια­λι­στικό πόλεμο και το κυνήγι των εξο­πλι­σμών συνι­στούν κατάρ­ρευση του αφη­γήμα­τος ότι οι «ισχυ­ρές συμ­μα­χίες», στις οποίες πίνουν νερό όχι μόνο η κυβέρ­νηση της ΝΔ, αλλά και όλα τα κόμ­ματα της βολι­κής αντι­πο­λίτευ­σης, μπο­ρούν τάχα να δια­σφα­λίσουν «ασφάλεια», «ειρήνη» για τον λαό, τα σύνορα και τα κυριαρ­χικά δικαι­ώ­ματα της χώρας.

Και τι δεν ακούσαμε το προη­γούμενο διάστημα για «θωράκιση της χώρας με τον ισχυρό ελλη­νο­γαλ­λικό άξονα», για «στρα­τη­γική αυτο­νο­μία της ΕΕ – απάντηση στις ΗΠΑ» από τη σκο­πιά δήθεν των λαϊκών συμ­φε­ρόντων, για «ηχηρά χαστούκια» στην κατά τα άλλα «απο­μο­νω­μένη» Τουρ­κία από την έκθεση του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου.

Η αλήθεια όμως απο­κα­λύπτει ότι η Γαλ­λία και η Τουρ­κία είναι σε προ­χω­ρη­μένες συζη­τήσεις για την πώληση του γαλ­λοϊτα­λι­κού αντια­ε­ρο­πο­ρι­κού συστήμα­τος SAMP/T, ενώ ήδη «τρέχει» η συμ­φω­νία για τα 44 Eurofighter που «προίκι­σαν» την αστική τάξη της Τουρ­κίας η Γαλ­λία, η Ιτα­λία, η Ισπα­νία και η Βρε­τα­νία. Η διείσ­δυση της πολε­μι­κής βιο­μη­χα­νίας της Τουρ­κίας στο SAFE, παρά τους αστε­ρίσκους, ενι­σχύει τη στρα­τη­γική σχέση με το νατοϊκό τουρ­κικό κράτος.

Την ίδια ώρα η Τουρ­κία κατέχει το 37% της Κύπρου και απει­λεί με casus belli την Ελλάδα, για το οποίο ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε δήλωσε πως «δεν σχο­λιάζει διμερή ζητήματα» στο όνομα της «ενότη­τας του ΝΑΤΟ».

Διθύραμ­βοι όμως «γάνω­ναν» τα αυτιά του λαού και για τη στρα­τη­γική Συμ­φω­νία ΗΠΑ – Ελλάδας, τις ενερ­γεια­κές μπίζ­νες των ομίλων. Άλλω­στε, ο συνα­γω­νι­σμός ανάμεσα στην κυβέρ­νηση, στο ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα για το ποιος εδραίωσε αυτές τις επι­ζήμιες για τον λαό συμ­φω­νίες καλά κρα­τεί.

Οι έπαι­νοι όμως του Τραμπ και οι υπο­σχέσεις για F-35 και κινη­τήρες στα τουρ­κικά μαχη­τικά ΚΑΑΝ, για τη «σύμ­μαχη» Τουρ­κία, που εκτός των άλλων προ­α­ναγ­γέλ­λει προ­κλη­τικά και νόμο για την ανυ­πόστατη «γαλάζια πατρίδα», εκθέτουν την κυβέρ­νηση, τα άλλα κόμ­ματα και τις συμ­μα­χίες τους.

Έωλος είναι και ο ισχυ­ρι­σμός τους ότι μια πρόσκαιρη καρα­μπόλα αντι­τι­θέμε­νων συμ­φε­ρόντων της αστι­κής τάξης της Τουρ­κίας και του κράτους-κατα­κτητή, του Ισραήλ, που διε­ξάγει γενο­κτο­νία στην Παλαι­στίνη, εισβάλ­λει σε Συρία, Λίβανο και επι­τίθε­ται στο Ιράν, θα προ­στα­τέψει τα κυριαρ­χικά δικαι­ώ­ματα της χώρας.

Επι­βε­βαι­ώ­νο­νται οι προ­ει­δο­ποι­ήσεις του ΚΚΕ ότι ο στόχος της αστι­κής τάξης της Ελλάδας για ανα­βάθμιση της θέσης της και των κερ­δών της περνά μέσα από την όλο και μεγα­λύτερη εμπλοκή στα επι­κίν­δυνα ευρω­α­τλα­ντικά σχέδια, απο­γει­ώ­νο­ντας την αστάθεια για τον λαό, ρίχνο­ντάς τον στη δίνη σφο­δρών αντα­γω­νι­σμών, που έχουν ανάψει φωτιά πολέμου σε όλη την περιοχή. Αυτοί οι αντα­γω­νι­σμοί απο­τυ­πώ­θη­καν άλλω­στε και στην Άγκυρα, τόσο ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα όσο κι εντός του ευρω­α­τλα­ντι­κού στρα­το­πέδου ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ.

Οι εξε­λίξεις πάνω από όλα απο­δει­κνύουν ότι οι συμ­μα­χίες των ιμπε­ρια­λι­στών και το ίδιο το εκμε­ταλ­λευ­τικό σύστημα δεν είναι άτρωτα ούτε παντο­δύναμα, γιατί παρά τη στρα­τι­ω­τική υπε­ρο­πλία τους ούτε τον παλαι­στι­νιακό λαό ούτε αυτόν του Ιράν έβα­λαν στο χέρι.

Με διε­θνι­στική αλλη­λεγ­γύη, με αυτο­τελή πάλη και με ένα ισχυρό ΚΚΕ στο πλάι του ο λαός μπο­ρεί να γίνει πιο ισχυ­ρός απένα­ντι σε οποιον­δήποτε πρόθυμο δια­χει­ρι­στή αυτής της βαρ­βα­ρότη­τας και να διε­κδι­κήσει καμία αλλαγή συνόρων και των συνθη­κών που τα ορίζουν, βάζο­ντας στο στόχα­στρο τον πραγ­μα­τικό αντίπαλο, το σύστημα των πολέμων, των κερ­δών, της εκμε­τάλ­λευ­σης.

*Ο Κώστας Παπαδάκης είναι ευρωβουλευτής του ΚΚΕ