Όπως έγινε γνωστό στις αρχές της βδομάδας η Oracle ανακοίνωσε σε 30.000 εργαζομένους της ότι θα απολυθούν. Λέγεται μάλιστα ότι αυτό έγινε με mail στις 6 το πρωί…Όπως γράφεται αυτό γίνεται για να «απελευθερωθούν πόροι» για την κατασκευή data centers, που αφορούν την κολοσσιαία συμφωνία της Oracle ύψους 300 δισ. για παροχή υπολογιστικής ισχύος στην OpenAI. Η επισήμανση για τον κοινωνικό παρασιτισμό των μετόχων που ενώ καταγράφουν περιουσίες εκατοντάδων δισ. διατάσσουν απολύσεις μέσω mail, είναι το προφανές. Υπάρχουν όμως και ορισμένα επιπλέον στοιχεία της «κανονικότητας» του καπιταλισμού που ξεπροβάλλουν πίσω από το «νέφος» των εταιρειών AI. Εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει έντονη συζήτηση στα αστικά επιτελεία για την λεγόμενη «φούσκα» των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης.Αναπτύσσεται μία έντονη συζήτηση με τους διάφορους «αναλυτές» και τους κάθε είδους απολογητές του συστήματος να παρουσιάζουν τα γεγονότα με στόχο τη συσκότιση των νομοτελειών της καπιταλιστικής οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας. Της καπιταλιστικής λειτουργίας, που έχει στο dna της τις κρίσεις και τους πολέμους. Ο «Ριζοσπάστης» είχε γράψει αναλυτικά για το θέμα και στην εισαγωγή του άρθρου αναφορικά με τις εκτιμήσεις που υπήρχαν τότε για το μέγεθος του προβλήματος επισημαίνονταν «είναι ενδεικτικές ωστόσο για το πάνω από τι «άβυσσο» ακροβατούν οι καπιταλιστές στο κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Αλλά και για το πώς εκείνο που ξορκίζουν με τα διάφορα μέτρα διαχείρισης, προσπαθώντας να «κλωτσήσουν το τενεκεδάκι» παρακάτω, να ανοίξουν με το «καλό» και το «άσχημο», πότε με την «πράσινη» – κατάμαυρη ανάπτυξη και πότε με την πολεμική οικονομία και τις επενδύσεις στην ΤΝ νέα πεδία κερδοφορίας, δεν γιατρεύουν το βασικό πρόβλημα, αλλά το οξύνουν, «συσσωρεύοντας» περισσότερη καύσιμη ύλη, περισσότερα κεφάλαια που δεν βρίσκουν «αρκετά κερδοφόρα» πεδία για να επενδυθούν. Αυτό το βαθύτερο πρόβλημα έρχεται και επανέρχεται στην επιφάνεια, και γι’ αυτό δεν αρκεί «μια απλή διόρθωση», όπως λένε τα αστικά επιτελεία επιχειρώντας να εφησυχάσουν, αλλά «χρειάζεται» η καπιταλιστική κρίση, η εκτεταμένη καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, ώστε να «αποκατασταθεί» προσωρινά η διαταραγμένη ισορροπία και «να δώσουν κλώτσο να γυρίσει» στον κύκλο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κρίσης που πληρώνουν οι λαοί, είτε έτσι είτε αλλιώς».Από τότε που γράφτηκαν τα παραπάνω έχουν συμβεί πολλά και κυρίως έχουν συμβεί οι εγκληματικές επιθέσεις των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν. Επιθέσεις που δημιούργησαν μία χαβούζα που ρουφά τις αστικές τάξεις σε σφοδρή σύγκρουση ενώ μαίνεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα σε ΗΠΑ-Κίνα. Ο πόλεμος κλιμακώνεται και τα ιρανικά αντίποινα είναι σφοδρά στοχεύοντας κυρίως ενεργειακές εγκαταστάσεις των χωρών του Κόλπου και βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή. Ταυτόχρονα όλο και περισσότερο μπαίνουν στο κάδρο οι υποδομές των αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών που υπάρχουν σε αυτές τις χώρες. Έχει εδώ και μέρες καταγραφεί ότι 3 εγκαταστάσεις εταιρείας τεχνολογίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Μπαχρέιν έχουν δεχθεί πλήγμα, ενώ οι «Φρουροί της Επανάστασης» του Ιράν έχουν ανακοινώσει ότι πάνω από 15 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή θα «αποτελούν νόμιμο στόχο».Επίσης στα «σενάρια» που διακινούνται ως στοιχεία κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου περιλαμβάνεται και το ενδεχόμενο να δεχθούν χτυπήματα οι τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις που διατρέχουν τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα. Οι τεχνολογικοί κολοσσοί των ΗΠΑ με την στήριξη του αστικού κράτους έχουν υπογράψει συμφωνίες 100δων δισ. στην περιοχή με χώρες όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτές οι εταιρείες είναι «δεμένες» με χίλια δύο νήματα απευθείας με το υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ καθώς είναι απαραίτητες για στοιχεία του σύγχρονου πολέμου σε συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού με την Κίνα και σε αυτόν τον τομέα, σε συνθήκες που εντείνονται οι αντιπαραθέσεις και στο εσωτερικό της αστικής τάξης των ΗΠΑ. Είναι λοιπόν φανερό πως ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος επιδρά στα πάντα. Είναι φανερό πως τα «πάντα» που αφορούν την φυσιολογική λειτουργία του καπιταλισμού σπρώχνουν την ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Είναι φανερό πως πρέπει να γιγαντωθεί η λαϊκή δράση σε σύγκρουση με το σύστημα της φρίκης και της εκμετάλλευσης.
