Ο Κολοκοτρώνης άντεξε τους Οθωμανούς, τους κοτζαμπάσηδες, τους εμφυλίους, τις φυλακές και την καταδίκη σε θάνατο. Θα αντέξει και την κ. Ευθυμίου.
Η Ιστορία, όπως και κάθε επιστήμη, διέπεται από κανόνες, απαιτεί έρευνα και αποδείξεις. Βασικός νόμος της επίσης είναι τα γεγονότα να εξετάζονται στο πλαίσιο της εποχής τους και όχι με μεταγενέστερα κριτήρια. Αυτές τις δύο αρχές παραβίασε πρόσφατα η Μαρία Ευθυμίου ισχυριζόμενη ότι «το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη ήταν καπετάν Λαφύρας».
Πρώτο μεθοδολογικό ατόπημα ότι η πληροφορία δεν εντοπίζεται σε κανένα από τα δεκάδες βιβλία που έχουν γραφτεί για το ’21. Μια μικρή αναφορά στον Αυστριακό Γκούναρ Χέρινγκ δεν προέρχεται από τα χρόνια της Επανάστασης και δεν βασίζεται σε καμία γραπτή πηγή ή προφορική μαρτυρία. Η λαφυραγώγηση εν τούτοις δεν αποτελούσε ηθικό σκάνδαλο αλλά όρο επιβίωσης, εφόσον το επαναστατημένο έθνος δεν διέθετε σύγχρονο κρατικό στρατό, εκπαιδευμένο, με σταθερή μισθοδοσία, εφοδιασμό και διοικητική υποδομή. Πώς λοιπόν θα εξόπλιζαν και θα συντηρούσαν οι οπλαρχηγοί τα παλικάρια τους; Σηκώνοντας χρήματα από τα ΑΤΜ ή με εμβάσματα από την Εσπερία; Την κατάσταση σαφώς και τη γνωρίζει η κ. Ευθυμίου, αλλά την παραποιεί σκοπίμως για να υποστηρίξει ότι ο Κολοκοτρώνης χρησιμοποιούσε τα λάφυρα για τον προσωπικό του πλουτισμό.
Ενδεχομένως να θεωρεί ότι ιστορικός είναι ένας κουτσομπόλης που παρενοχλεί τους νεκρούς, διότι από καιρό πασχίζει να αποδομήσει με ανυπόστατα και ατεκμηρίωτα επιχειρήματα τον Γέρο του Μοριά. Έχει πει, π.χ., ότι ήταν υπαίτιος για τις εμφύλιες διαμάχες, διότι ήθελε να εγκαθιδρύσει στρατιωτική κυβέρνηση και ότι μετά τη μάχη στα Δερβενάκια έδρασε βλαπτικά για την Επανάσταση. Ωστόσο η επιστημονική Ιστορία οφείλει να αποδέχεται την ανθρώπινη αντιφατικότητα, όχι να επιλέγει την οπτική που τη βολεύει.
Ο Κολοκοτρώνης μπορεί να ενδιαφερόταν για τα λάφυρα και συγχρόνως να υπήρξε μεγαλοφυής στρατιωτικός ηγέτης. Μπορεί να είχε προσωπικές φιλοδοξίες και συγχρόνως να υπήρξε βαθύτατα προσηλωμένος στην απελευθέρωση της πατρίδας του. Μπορεί να συμμετείχε στις ολέθριες εμφύλιες συγκρούσεις, αλλά ήταν εκείνος που κράτησε όρθια την Πελοπόννησο στην επέλαση του Ιμπραήμ βροντοφωνάζοντας «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».
ΠΗΓΗ:documento
