«Η πατριωτική εισφορά θα είναι ένας φόρος ο οποίος θα είναι στο 0,02% περίπου του πληθυσμού, δηλαδή δεν αφορά ουσιαστικά παρά ελάχιστους, πάρα πολύ πλούσιους συμπολίτες μας», είπε η Μ. Αντωνοπούλου, στέλεχος του κόμματος Τσίπρα, διευκρινίζοντας μια βασική εξαγγελία τους.
Θυμίζουμε ότι τέτοιους φόρους δεν προτείνουν μόνο οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, προσπαθώντας να ξεγελάσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις τεράστιες ταξικές ανισότητες, αλλά και μερίδα των πολυεθνικών, που βλέπουν έναν τέτοιο φόρο ως «επένδυση» για την εκτόνωση της αγανάκτησης και της μεγάλης ανέχειας του λαού, καθώς και ως άλλοθι του συστήματος για να συνεχίζει τη φοροαφαίμαξη της συντριπτικής λαϊκής πλειοψηφίας.
Το καλύτερο ήρθε μετά: Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν ο φόρος αυτός (σταγόνα στον ωκεανό της κερδοφορίας των μεγάλων ομίλων, που κατέγραψαν και πέρυσι νέα ρεκόρ) αφορά και τους εφοπλιστές, η Αντωνοπούλου …τρόμαξε: «Οχι, όχι! Το εφοπλιστικό κεφάλαιο – το ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα – είναι ένα κεφάλαιο το οποίο για να πειράξεις το οτιδήποτε χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση, και σωστά, γιατί ακριβώς είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κεφάλαιο αναφορικά με το πώς πηγαίνει και πώς έρχεται και αναφορικά με το πόσο γρήγορα μπορεί να φύγει από τη χώρα».
Δεν φτάνει δηλαδή ότι μιλάνε για φόρο – κοροϊδία, το κόμμα Τσίπρα εκπληρώνει το …πατριωτικό του καθήκον διαφυλάσσοντας σαν κόρη οφθαλμού τα κεκτημένα του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Οταν διεκδικείς τη στήριξη (όλων των ειδών) στην κυβερνητική εναλλαγή, μ’ αυτά τα πράγματα δεν παίζεις…
(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)
