Η μπόχα του συστήματος που ζει και αναπνέει για το κέρδος αναδίδεται για άλλη μια φορά από τον σκουπιδοτενεκέ με τις πιτσαρίες και τα φουρνάρικα. Μέσα σ’ αυτόν τον βούρκο, κυβέρνηση και κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης τσακώνονται για το «κράτος δικαίου» και ανταγωνίζονται για το ποιος μπορεί να βάλει σε τάξη τη χωματερή τους.
Οι εξελίξεις αξιοποιούνται για να διαμορφώσουν ατζέντα βολική στην αντιπαράθεση των αστικών κομμάτων, ενταγμένη στις διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα και οι άλλοι παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμους», τσακώνονται για το ποιος υποθάλπει τη διαφθορά και ποιος είναι ικανότερος να την πολεμήσει.
Από τις αποκαλύψεις προκύπτει όμως ότι οι εμπλεκόμενοι μόνο άγνωστοι δεν τους είναι… Το οργανωμένο έγκλημα και οι επιχειρηματικές βιτρίνες του έχουν πάντα «άκρες» σε μηχανισμούς, κλαδιά και παρακλάδια του κράτους.
«Η κυβέρνηση θεσπίζει νόμους, αφήνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να κάνουν τη δουλειά τους και οι υποθέσεις με τα μεγάλα ψάρια φτάνουν στη Δικαιοσύνη», ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
Παριστάνουν τους «άτεγκτους» απέναντι στη φοροδιαφυγή, για να κρυφτεί ότι η πολιτική τους – όπως και όλων των προηγούμενων – φοροαπαλλάσσει «νόμιμα» το μεγάλο κεφάλαιο, με πολλαπλάσια δισ. από αυτά που τώρα βγαίνουν στη δημοσιότητα και προκαλούν τον λαό, που στενάζει από την ακρίβεια και τους μισθούς στον πάτο.
Πέρα από την κομπίνα με τις αποδείξεις, ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας με τις πίτσες απολάμβανε «νόμιμα» τη φοροαποφυγή, έχοντας συστήσει εταιρεία στην Κύπρο, ενώ στην Ελλάδα εμφανιζόταν ως μέτοχος με μηδενικό σχεδόν ποσοστό και φόρους! Ολα σε …τάξη και αλφαδιά για τη μεγαλοεργοδοσία, με τους νόμους του κράτους που στηρίζουν την κερδοφορία με κάθε τρόπο.
Από τους εφοπλιστές και τους κολοσσούς των αερομεταφορών μέχρι τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς «συμμάχους» στη βάση της Σούδας, οι φοροαπαλλαγές πέφτουν βροχή. Την ίδια ώρα ο λαός καλείται να πληρώσει 4,2 δισ. περισσότερους φόρους σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, με τους μισθούς καθηλωμένους στα επίπεδα προ 15ετίας!
Οι επιχειρήσεις που «ακούγονται» αυτές τις μέρες, όπως χιλιάδες άλλες, είναι εργασιακά κάτεργα, με μισθούς – χαρτζιλίκια, ατελείωτες ώρες δουλειάς, εξαντλητικές συνθήκες.
Τα στόματα των εργαζομένων, που ανοίγουν στη σκιά των αποκαλύψεων για τις ρεμούλες των αφεντικών, είναι αποκαλυπτικά για το πώς βγάζει το μεροκάματο η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων με τους αντεργατικούς νόμους κυβερνήσεων και ΕΕ, που απλώνουν βούτυρο στο ψωμί της εργοδοσίας για ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση.
Μ’ αυτά τα υλικά χτίζονται εταιρείες τις οποίες διαφημίζουν ως «πρότυπα» επιχειρηματικότητας η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα. Μαγαζιά που έχουν επιδοτηθεί αδρά από κρατικά ταμεία και ευρωπαϊκά προγράμματα, για να στολίζουν τη βιτρίνα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και να συντηρείται το αφήγημα ότι «πάει μπροστά όποιος είναι ικανός και έχει καλές ιδέες». Προφανώς οι χιλιάδες που δουλεύουν κοψοχρονιά σ’ αυτές τις επιχειρήσεις ούτε ικανοί είναι, ούτε κάποια καλή ιδέα κατεβάζει το κεφάλι τους…
Τώρα λένε ότι τη λύση θα δώσει το «κράτος δικαίου»…
Αυτό που μοίρασε 32 δισ. ζεστό χρήμα από το Ταμείο Ανάκαμψης στα μονοπώλια – με τις ψήφους όλων των κομμάτων – και για τους εργαζόμενους ψήφισε τον νόμο για 13ωρη δουλειά σε έναν εργοδότη. Αυτό που βγάζει παράνομες 9 στις 10 απεργίες σωματείων που διεκδικούν καλύτερους μισθούς και εργασιακά δικαιώματα. Αυτό που χρηματοδοτεί με εκατομμύρια ευρώ τις υποδομές για τη «στρατιωτική κινητικότητα», αλλά αφήνει τον λαό απροστάτευτο σε πλημμύρες, πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές.
Τίποτα δεν έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι και ο λαός από αυτό το κράτος, που η σαπίλα του είναι καθρέπτης της καπιταλιστικής αγοράς και του κυνηγητού του κέρδους. Πάνω εκεί ανθούν κάθε είδους ρεμούλες και λαμογιές, αλλά και τα σκάνδαλα με πρωταγωνιστές στελέχη του κρατικού μηχανισμού, της κυβέρνησης και άλλων κομμάτων.
Προπάντων, ανθεί η άγρια εκμετάλλευση που στηρίζουν όλοι οι νόμοι και η λειτουργία του κράτους. Αυτός είναι ο πραγματικός αντίπαλος των εργαζομένων, εκεί πρέπει να κατευθύνουν οργανωμένα τα πυρά τους, ακυρώνοντας τις παγίδες που τους στήνουν το κεφάλαιο και τα κόμματά του ότι ένα «άλλο» κράτος μπορεί να εγγυηθεί μια πιο «δίκαιη» εκμετάλλευση, να σταματήσει τα σκάνδαλα και τη διαφθορά.
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τρίτη 27 Οκτώβρη 2026
