Η πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και ο de facto αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ – από όπου διέρχεται σχεδόν το 20% των παγκόσμιων ροών αργού – έχουν πυροδοτήσει νέο κύμα ακρίβειας στα πρατήρια της Ευρώπης. Οι επιπτώσεις αποτυπώνονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα στους χαμηλόμισθους, καθώς το ποσοστό των αποδοχών που απαιτείται για ένα απλό γέμισμα ρεζερβουάρ 50 λίτρων έχει εκτοξευθεί σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, βαθαίνοντας το χάσμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Άλμα τιμών σε βενζίνη και ντίζελ
Σύμφωνα με τα στοιχεία του EU Weekly Oil Bulletin, το διάστημα μεταξύ 23 Φεβρουαρίου και 21 Σεπτεμβρίου 2026 κατέγραψε ραγδαία επιδείνωση. Η μέση τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων στην Ε.Ε. ενισχύθηκε κατά 27,8% (από 1,637 ευρώ σε 2,092 ευρώ ανά λίτρο), ενώ το ντίζελ κίνησης σημείωσε άλμα 39,6% (από 1,594 ευρώ σε 2,226 ευρώ ανά λίτρο). Σε μεμονωμένα κράτη-μέλη, οι αυξήσεις στο πετρέλαιο κίνησης προσέγγισαν ακόμη και το 50%, την ώρα που οι κατώτατες απολαβές παρέμειναν καθηλωμένες στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών. Εξαίρεση αποτέλεσε η Εσθονία, με άνοδο 6,8% εντός του 2026, ενώ μοναδική χώρα στην οποία οι τιμές αντλίας διατηρήθηκαν σταθερές ήταν η Μάλτα.
Πού κατατάσσεται η Ελλάδα – Το «φράγμα» του 10%
Για τους Έλληνες εργαζόμενους που αμείβονται με το βασικό μισθό, η επίσκεψη στο βενζινάδικο αποτελεί πλέον δυσβάσταχτο μηνιαίο έξοδο:
- Βενζίνη (50 λίτρα): Απορροφά το 10,2% του μηνιαίου κατώτατου μισθού.
- Ντίζελ (50 λίτρα): Απαιτεί το 10,4% του μισθού.
Η χώρα μας κινείται στην ίδια ζώνη υψηλής πίεσης με κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Τσεχία (10,2% στη βενζίνη / 11,2% στο ντίζελ), η Εσθονία (10,1% / 11,2%), η Σλοβακία (10,1% στη βενζίνη) και η Πορτογαλία (10,3% στο ντίζελ). Στην κορυφή των επιβαρύνσεων βρίσκεται η Βουλγαρία, όπου ένα ρεζερβουάρ ντίζελ απαιτεί το 15,4% του κατώτατου μισθού (έναντι 9,9% προ κρίσης), ακολουθούμενη από τη Λετονία (13,9%), την Τουρκία (13,8%) και τη Ρουμανία (12,7%). Στον αντίποδα, οι αποκλίσεις με τις ισχυρές δυτικές οικονομίες είναι χαοτικές: στο Λουξεμβούργο ένα γέμισμα βενζίνης απαιτεί μόλις το 3,3% του μισθού (3,8% για ντίζελ), στην Ιρλανδία το 4,1% (4,3% για ντίζελ), στο Βέλγιο το 4,4% και στη Γερμανία το 5% (5,2% για ντίζελ).
Ο μισθός δεν επαρκεί σε περιοχές χωρίς επαρκή ΜΜΜ
Όπως εξηγεί ο Τόρστεν Μίλερ, επικεφαλής ερευνητής στο Ευρωπαϊκό Συνδικαλιστικό Ινστιτούτο (ETUI), η αιτία της ανισότητας δεν έγκειται στις τιμές των καυσίμων —οι οποίες κινούνται σε συγκρίσιμα επίπεδα σε όλη την ήπειρο— αλλά στο τεράστιο χάσμα των μισθών. Είναι χαρακτηριστικό πως με έναν κατώτατο μισθό στο Λουξεμβούργο αγοράζονται 1.311 λίτρα ντίζελ, τη στιγμή που στη Βουλγαρία αντιστοιχούν σε μόλις 324 λίτρα. Από την πλευρά της, η γενική γραμματέας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC), Έστερ Λιντς, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις κοινωνικές επιπτώσεις: όταν η στέγαση απορροφά ήδη πάνω από το ένα τρίτο του διαθέσιμου εισοδήματος, η διάθεση άνω του 10%–15% μόνο για μετακινήσεις καθιστά τη διαβίωση ανέφικτη. Η ίδια προειδοποιεί ότι πολλοί εργαζόμενοι σε περιοχές χωρίς επαρκή μέσα μαζικής μεταφοράς ενδέχεται να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους, επιδεινώνοντας τις ήδη οξυμένες ελλείψεις εργατικού δυναμικού.
Πηγή: Euronews
