Ξεχειλίζουν πια οι ευρωατλαντικοί «κουβάδες» ότι δήθεν ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στις λυκοσυμμαχίες των ΕΕ – ΝΑΤΟ, οι «στρατηγικοί σύμμαχοι» και τα διάφορα «σχήματα» με τους ιμπεριαλιστές για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα. Νωρίτερα σήμερα πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση των ΝΑΤΟικών «συμμάχων» Ιταλίας και Τουρκίας με την δοτή κυβέρνηση της Τρίπολης (την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης) με την οποία η Τουρκία έχει υπογράψει το απαράδεκτο Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η συνάντηση της πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, του Τούρκου προέδρου Ερντογάν και του πρωθυπουργού της Λιβύης Ντμπέιμπα έγινε στην Κωνσταντινούπολη.Σύμφωνα με ανακοίνωση της δοτής κυβέρνησης της Τρίπολης λοιπόν σχετικά με τα ζητήματα που θα ασχολούνταν η σύνοδος αυτά θα ήταν «στρατηγικά ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης στην περιοχή της Μεσογείου, της ενίσχυσης της συνεργασίας στον ενεργειακό και πετρελαϊκό τομέα, καθώς και η παράτυπη μετανάστευση και της επίδρασής της στην περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα».Να σημειωθεί σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται σε τουρκικά μέσα ειδική αναφορά γίνεται στο πως θα «απελευθερωθούν» τα ανεκμετάλλευτα ενεργειακά αποθέματα της Λιβύης «ενώ η Ιταλία παραμένει βασικός εταίρος μέσω αγωγών όπως ο Greenstream που συνδέουν τη Λιβύη με τη Σικελία».Η «εταίρος» στην ΕΕ Ιταλία και η ΝΑΤΟική «σύμμαχος» Τουρκία το τελευταίο διάστημα εντείνουν τις οικονομικές και στρατηγικές τους σχέσεις με ενδεικτικό παράδειγμα τόσο την εξαγορά της ιταλικής «Piaggio Aerospace» από την τουρκική Baykar (μέσω της οποίας γράφεται ότι η Τουρκία θα διεκδικήσει χρηματοδότηση από το χρηματοδοτικό πρόγραμμα πολεμικής προετοιμασίας της ΕΕ «SAFE») όσο και την συμφωνία της Leonardo με την Baykar για παραγωγή drones.Επίσης, σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται και έχουν ανακοινωθεί και από την Ιταλική Προεδρεία στην τριμερή συζητήθηκαν και ζητήματα που αφορούν το μεταναστευτικό – προσφυγικό.Δηλαδή, η ακροδεξιά Μελόνι, που υμνείται από τα «κράτη – δικαίου» της ΕΕ για την ένταση της καταστολής απέναντι στους κατατρεγμένους, συζήτησε με την ΝΑΤΟική Τουρκία και την δοτή κυβέρνηση της Λιβύης το πως θα ενταθεί η εργαλειοποίηση και η καταστολή των προσφύγων σε μια χώρα που διαλύθηκε από την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ το 2011.
