Η «χώρα γίνεται παράγοντας ενεργειακής ασφάλειας στην Ευρώπη» δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά την ανακοίνωση για τις έρευνες υδρογονανθράκων από αμερικανικές εταιρείες νότια της Κρήτης, δυτικά της Κέρκυρας και για τη διέλευση μέσω κυρίως Αλεξανδρούπολης του αμερικανικού LNG προς χώρες των Βαλκανίων και της ανατολικής Ευρώπης. Αν και αποτελέσματα ειδικά για τις εξορύξεις, για το κατά πόσο είναι εκμεταλλεύσιμες, αναμένονται έως και σε πέντε χρόνια, ενώ οι μεταφορές αμερικανικού αερίου για μεγάλες ποσότητες θα χρειαστούν υποδομές και χρόνο, ο πιεσμένος από παντού πρωθυπουργός βιάζεται να πανηγυρίσει για κάτι που όταν ολοκληρωθεί δεν θα κατέχει την εξουσία και δεν θα χρειάζεται να απολογηθεί αν οι μεταξωτές κορδέλες αποδειχτούν φύκια.
Πολλοί θεωρούν μέγα πολιτικό κέρδος ότι οι αμερικανικές εταιρείες ειδικά νότια της Κρήτης έχουν ειδικό βάρος και δεν αφήνουν περιθώρια να αντιδράσει η Τουρκία, όπως έκανε με την κατασκευή του καλωδίου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Κύπρο. Αγνοούν το γεγονός ότι τα αμερικανικά συμφέροντα σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συγκρουστούν με την Τουρκία, την οποία έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από κάθε άποψη σε σχέση με την ελληνική αποικία, που λέει ναι σε όλα, ό,τι και αν ζητηθεί, πως τα βολεύει να πιέσουν για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή. Και στο σημείο αυτό να θυμίσουμε ότι φέτος τον Μάρτιο η κρατική εταιρεία πετρελαίων της Τουρκίας TPAO υπέγραψε συμφωνία για joint venture με την αμερικανική Continental για ανάπτυξη σχιστολιθικών πεδίων παραγωγής LNG στην ηπειρωτική χώρα και συγκεκριμένα στην κουρδική περιοχή του Ντιγιάρμπακιρ.
Πάμε τώρα στη διέλευση –μέσω κυρίως της Αλεξανδρούπολης– του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου. Ποιες χώρες είναι έτοιμες να αγοράσουν το συγκεκριμένο προϊόν, το οποίο έχει υπερδιπλάσιο κόστος και επιπλέον μεγαλύτερο αποτύπωμα άνθρακα λόγω υγροποίησης και μεταφοράς; Ενα προϊόν που για να διανεμηθεί θα χρειαστεί μεγάλες μονάδες αποθήκευσης και μετατροπής από την υγρή μορφή που μεταφέρεται μέσω πλοίων στην αέρια με την οποία θα διακινείται στους αγωγούς. Γιατί οι χώρες των Βαλκανίων που έχουν εναλλακτική πρόσβαση μέσω Τουρκίας, εκτός από το ρωσικό, στο αζερικό φυσικό αέριο και το φτηνότερο υγροποιημένο από το Κατάρ θα πληρώσουν κάτι που θα είναι μειονέκτημα ειδικά για τον βιομηχανικό τομέα τους;
Αλλωστε Σερβία, Βόρεια Μακεδονία, Ουγγαρία, Μαυροβούνιο, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Ουγγαρία, Σλοβακία δεν παρευρέθηκαν στο σόου στο Ζάππειο. Ηρθαν μόνο Βουλγαρία και Ρουμανία, κυρίως για να πιεστούν να κρατήσουν χαμηλά τα τέλη διέλευσης ώστε να φτάνει το αέριο στην Ουκρανία. Ουσιαστικά λοιπόν, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, η διέλευση του αμερικανικού LNG αφορά ως τελικό παραλήπτη την Ουκρανία, άντε και την αμερικανική αποικία της Μολδαβίας. Αλήθεια, θα βγάζουμε χρήματα από τους Ουκρανούς, τους οποίους χρηματοδοτούμε με οπλικά συστήματα και δωρεάν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος; Κανείς δεν ανησυχεί από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τεράστια διαφθορά από το περιβάλλον του Ζελένσκι, ειδικά στον τομέα της ενέργειας;
Δηλαδή οι χώρες των Βαλκανίων και μαζί και η Ελλάδα θα υποκύψουν στην ακριβή ενέργεια και η Τουρκία θα χρησιμοποιεί ελεύθερα το φτηνό ρωσικό αέριο; Τι είδους νίκη είναι αυτή όταν οι Αμερικανοί, που έχουν άμεση ανάγκη για έσοδα, επιβάλλονται με καουμπόικες μεθόδους, όπως «αγοράστε από εμάς τα όπλα που θα στέλνετε στον Ζελένσκι, αγοράστε από εμάς και το φυσικό αέριο και αγνοήστε ότι σας έχουμε βάλει νέους δασμούς στις εξαγωγές σας»! Η πρόσφατη προειδοποίηση του προέδρου του ΣΕΒ Σπύρου Θεοδωρόπουλου ότι «υπάρχουν ήδη δύο ελληνικές εταιρείες οι οποίες λόγω υψηλού ενεργειακού κόστους μελετούν να κλείσουν τα εργοστάσιά τους στην Ελλάδα αν δεν δοθεί σύντομα κάποια λύση» πέρασε απαρατήρητη! Και είναι λύση το ακριβότερο αμερικανικό LNG;
Κι αν συγκρίνουμε τη σημερινή έκρηξη χαράς των κυβερνητικών στελεχών, που λησμόνησαν τη σιωπή τους την άνοιξη του 2022, όταν αποχωρούσαν από τις έρευνες στον ελληνικό βυθό η TotalEnergies και η Repsol ενώ η Exxon ήταν με το ένα πόδι εκτός, δίκαια θα αναρωτηθούμε τι άλλαξε στη στρατηγική των αμερικανικών κολοσσών υδρογονανθράκων, εκτός αν είναι πολιτικό δώρο-προσφορά στην ελληνική κυβέρνηση για να μπει στον χορό, κυρίως ως διαμετακομιστής του αμερικανικού LNG. Θα δείξει. Και όλα αυτά εξελίσσονται σε μια Ευρώπη με αυτοκτονικές τάσεις που επιζητά συνεχώς και απροκάλυπτα τη σύγκρουση με μια πυρηνική δύναμη, τρομοκρατώντας τους πολίτες που βλέπουν κάθε μέρα να υποβαθμίζεται το βιοτικό τους επίπεδο.
Μάλιστα, το ΔΝΤ στην πρόσφατη έκθεσή του εκτιμά ότι, αν δεν ληφθούν μέτρα, η πορεία του χρέους δεν θα είναι βιώσιμη και έως το 2040 σχεδόν θα διπλασιαστεί σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα. Αν μάλιστα το χρέος σταθμιστεί με το ΑΕΠ των χωρών, εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 155% του ΑΕΠ, καθώς κάποιες από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν τα υψηλότερα ποσοστά χρέους. Βλέπετε εσείς αντιδράσεις σε όλα αυτά; Υπάρχουν σχέδια για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι προτού η ΕΕ πέσει στον γκρεμό;
ΠΗΓΗ:documento