Patriot από Ν. Κορέα έως …Κάρπαθο, πλοία του Πακιστάν στα Στενά και στοιχεία γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης

Με την ορμή του ολέθρου στην Μέση Ανατολή μετά τις εγκληματικές επιθέσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν η κάθε αστική δύναμη εξετάζει τα στοιχεία της εμπλοκής της στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία με κριτήριο την προώθηση των συμφερόντων των δικών της ομίλων μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων αντιθέσεων μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου, ιμπεριαλιστικών συμμαχιών που κλονίζονται ενώ φάνταζαν «σταθερές» κ.λπ. Ένα στοιχείο που ξεχωρίζει συνεχώς στην ειδησεογραφία αυτού του πολεμικού σφαγείου είναι ότι ακόμα και από το ίδιο το στόμα των μακελάρηδων «ενοποιούνται» τα θέατρα των αντιπαραθέσεων, από την Καραϊβική και τα αίσχη των ΗΠΑ μέχρι τα λασποχώραφα της Ουκρανίας, τους ενεργειακούς αγωγούς της Αν. Ευρώπης, τον Νότιο Καύκασο, την Ινδία και την Νότια Κορέα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι αστικές τάξεις «διαφημίζουν» την «πραμάτεια» τους και διεκδικούν με κάθε τρόπο μερίδιο από την λεία. Μιλούν για τους «ζωτικούς» τους χώρους και πού φτάνει το «γεωστρατηγικό αποτύπωμα», από τα μπετά που θα ρίξει ένας κατασκευαστικός όμιλος στην Ουκρανία μέχρι την εμβέλεια των ραντάρ της FDI στην Αν. Μεσόγειο. Με κάθε μέσο εξελίσσεται και βαθαίνει η εμπλοκή. Από το που θα πάει ένα σύστημα αεράμυνας μίας ΝΑΤΟικής χώρας και πού ένα αεροπλανοφόρο, μέχρι το πώς και από ποιόν θα κερδηθεί «η μάχη για τα Στενά του Ορμούζ» και την ροή της ενέργειας, δυναμώνει η αντιπαράθεση ανάμεσα σε «φίλους και εχθρούς». Ορισμένες χαρακτηριστικές ειδήσεις των τελευταίων ωρών είναι:Οι Patriot που… πάνε και έρχονται μαζί με τις κινήσεις των πολεμικών πλοίων. Η Ελλάδα «διαφημίζει» την ανάπτυξη των εν λόγω συστημάτων αεράμυνας από την βόρεια Ελλάδα έως την Σούδα. Οι ίδιοι ομολογούν ότι με αυτές τις «επιχειρησιακές» κινήσεις δίνουν το στίγμα ότι μπορούν να συμβάλουν στην ΝΑΤΟική ασφάλεια για να διεκδικήσουν μερίδια αγοράς την «επόμενη μέρα». Οι «επιχειρησιακές» κινήσεις δεν γίνονται μόνο από την Ελλάδα. Η Τουρκία σήμερα ανακοίνωσε πως «Εκτός από τα εθνικά μέτρα που έχουμε λάβει, το ΝΑΤΟ αύξησε τα μέτρα αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας. Στο πλαίσιο αυτό, ένα σύστημα Patriot έχει αναπτυχθεί στη Μαλάτια για την υποστήριξη της προστασίας του εναέριου χώρου μας». Ταυτόχρονα, σήμερα δημοσιεύτηκε πως ο πρόεδρος της Ν. Κορέας Lee Jae Myung δήλωσε ότι «Οι αμερικανικές δυνάμεις στην Κορέα (USFK) ενδέχεται να αποστείλουν ορισμένα συστήματα αεράμυνας στο εξωτερικό σύμφωνα με τις δικές τους στρατιωτικές ανάγκες. Παρόλο που έχουμε εκφράσει την αντίθεσή μας, η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορούμε να επιβάλουμε πλήρως τη θέση μας».Αυτά λοιπόν συμβαίνουν στο φόντο και των σφοδρών χτυπημάτων που δέχονται αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές εν μέσω μιας τεράστιας μετακίνησης και αναδιάταξης στρατιωτικών δυνάμεων που καθρεφτίζουν και ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Η Γαλλία στέλνει τεράστια δύναμη του στόλου της σε Αν. Μεσόγειο και στην Περιοχή του Κόλπου, ενώ προωθεί σχέδια για να αναλάβει η ίδια καθήκοντα «πυρηνικού προστάτη» στην Ευρώπη εν μέσω αντιπαραθέσεων με τις ΗΠΑ. Η Μεγάλη Βρετανία που κατηγορείται από ΗΠΑ-ΕΕ για «αργοπορία» στην εμπλοκή στον όλεθρο, εκτός από το σχέδιο για ανάπτυξη αεροπλανοφόρου, κατηγορείται από την Ρωσία ότι σκέφτεται να «μεταφέρει» πυρηνική τεχνογνωσία στην Ουκρανία, την βοηθά με την βιομηχανική παραγωγή drone και πυραύλων και ετοιμάζουν από κοινού χτυπήματα σε αγωγούς της Μαύρης Θάλασσας που τροφοδοτούν την Τουρκία με πετρέλαιο… Ο Ειρηνικός και ο Ινδοειρηνικός μπαίνει συνεχώς στο «κάδρο» της αντιπαράθεσης.Είναι ενδεικτική και η αρθρογραφία στις ΗΠΑ που εκφράζοντας και αντιθέσεις εντός της αστικής τάξης των ΗΠΑ εκφράζει «προβληματισμούς» για το «κόστος» του σημερινού πολέμου και πώς επηρεάζει την προσήλωση στην αντιπαράθεση με την Κίνα στον Ειρηνικό. Η Washington Post για παράδειγμα τις τελευταίες μέρες επικαλούμενη «αξιωματούχους» και διάφορους «αναλυτές» έχει γράψει ότι το κόστος των 2 πρώτων ημερών των πολεμικών επιχειρήσεων ανήλθε σε 5,6 δισ. δολάρια, πως «Υπάρχουν δύο νικητές στο Ιράν… Κανένας από τους δύο δεν είναι η Αμερική» κάνοντας αναφορά στα κέρδη που σύμφωνα με τον αρθρογράφο αποκομίζουν η Ρωσία και η Κίνα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το Πακιστάν ανακοίνωσε ότι πλοία του πολεμικού του Ναυτικού στο πλαίσιο της επιχείρησης Muhafiz-ul-Bahr θα συνοδεύουν τα δικά του τάνκερ. Ταυτόχρονα, διευθύνων σύμβουλος ενός πακιστανικού επικοινωνιακού ομίλου διαφήμιζε «Δεδομένων των διαταραχών κοντά στο Στενό του Ορμούζ, πακιστανικά λιμάνια όπως το Καράτσι και το Γκουαντάρ προσφέρουν στρατηγικά πλεονεκτήματα στις ναυτιλιακές εταιρείες. Αυτά περιλαμβάνουν πρόσβαση στην Αραβική Θάλασσα μακριά από ενεργές ζώνες συγκρούσεων, θέσεις σε βαθιά νερά, μειωμένη συμφόρηση και επέκταση των υποδομών logistics – όλα ενσωματωμένα στον Οικονομικό Διάδρομο Κίνας-Πακιστάν (CPEC)». Οι εξελίξεις τροφοδοτούν και το σφαγείο της Ουκρανίας, τόσο στο επίπεδο των πολεμικών επιχειρήσεων όσο και στο πεδίο των διευθετήσεων για την μοιρασιά της λείας. Υπάρχει συνομιλία του προέδρου των ΗΠΑ με τον Πρόεδρο της Ρωσίας την ώρα που ο Ουκρανός υπ. Άμυνας μιλά για δύο θέατρα συγκρούσεων (σ.σ. σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία) στο πλαίσιο «ενός πολέμου».Υπάρχει η εκφρασμένη θέληση του Ζελένσκι να συμβάλει στην «προστασία» των χωρών του Κόλπου από επιθέσεις με drone και δημοσίευμα του axios ότι «Τον περασμένο Αύγουστο, η Ουκρανία προσέφερε στις ΗΠΑ την τεχνολογία της, η οποία έχει δοκιμαστεί σε μάχη, για την αναχαίτιση ιρανικών ντρόουνς Σαχέντ και πρότεινε κοινή παραγωγή» αλλά σύμφωνα με το πρακτορείο τότε οι ΗΠΑ αρνήθηκαν ενώ «ζήτησαν τώρα από την Ουκρανία βοήθεια κατά των ντροουνς». Τα παραπάνω είναι απλώς ορισμένες ειδήσεις που και αυτές με την σειρά τους συνηγορούν ότι ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη έχει παγκόσμιες διαστάσεις. Στα Στενά του Ορμούζ μαζεύονται πολεμικά πλοία από όλον τον κόσμο, την ώρα που πάνω από δέκα χώρες δέχονται πυραύλους, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δένονται με τον «ενεργειακό πόλεμο» στην Ευρώπη, μεταφέρονται στρατιωτικές δυνάμεις από – προς τον Ινδοειρηνικό και οι ΗΠΑ συνεχίζουν τα αίσχη τους στην Καραϊβική. Τα παραπάνω δεν είναι απλώς στοιχεία ενός παγκόσμιου ολέθρου… Δείχνουν ότι δυναμώνουν οι αντιθέσεις μεταξύ των μακελάρηδων, τίποτα δεν είναι «σταθερό», ο ένας ιμπεριαλιστής διεξάγει πλήγματα σε κάθε «πεδίο» του πολέμου στους ανταγωνιστές του. Σε αυτές τις συνθήκες διαμορφώνονται και οι δυνατότητες για πιο αποφασιστική παρέμβαση του λαού στις εξελίξεις. Ο λαός μπορεί και πρέπει να απορρίψει τα αστικά συμφέροντα που βαφτίζονται «εθνικοί στόχοι». Σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, σε αυτόν τον κόσμο που φλέγεται μπορεί να παλέψει για την δική του πατρίδα, δυναμώνοντας την σύγκρουση με το σαπισμένο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.