Οξύνονται οι ενδοαστικές αντιθέσεις στη Γαλλία αναδεικνύοντας την ένταση των ανταγωνισμών και την στροφή στην πολεμική οικονομία

Οξύνονται οι ενδοαστικές αντιθέσεις στη Γαλλία και αντανακλώνονται στο αστικό πολιτικό σύστημα, καθώς συνεχίζονται τα «ζόρια» για την καπιταλιστική οικονομία. Την ίδια ώρα, αναδεικνύονται οι συνέπειες της έντασης του ανταγωνισμού της ΕΕ με τις ΗΠΑ και με Κίνα – Ρωσία, η εντεινόμενη ανισομετρία εντός της ΕΕ και η γενικότερη στροφή στην πολεμική οικονομία. Χθες, ο Εμμάνουελ Μακρόν, που δεν μπορεί να «σταυρώσει» πρωθυπουργό, διόρισε για δεύτερη φορά τον Σεμπαστιάν Λεκορνί, έπειτα από την παραίτηση του νωρίτερα αυτή την εβδομάδα. Σε δήλωση του, ο Λεκορνί είπε ότι η μόνη του φιλοδοξία είναι να ξεπεράσει «αυτή την πολύ οδυνηρή στιγμή για όλους» και να διασφαλίσει ότι θα ψηφιστεί έως και τις 31 Δεκέμβρη ο αντιλαϊκός προϋπολογισμός, ο οποίος για τα κέρδη των μονοπωλίων και της πολεμικής βιομηχανίας τσακίζει τις λαϊκές ανάγκες. Το προηγούμενο διάστημα διοργανώθηκαν απεργίες και διαδηλώσεις από εργατικά σωματεία, συνδικαλιστικές ενώσεις και άλλους μαζικούς φορείς, αντιδρώντας στο νέο προϋπολογισμό. Στη Γαλλία, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ και τον έναν από τους δύο πυλώνες του λεγόμενου «γαλλογερμανικού άξονα», που (υποτίθεται ότι) κρατάει όρθια την ιμπεριαλιστική Ένωση, η ανάπτυξη κάνει χαμηλές πτήσεις, κρατικά ελλείμματα και χρέη είναι σε ιστορικά υψηλά. Μάλιστα, ο Λεκορνί δήλωσε ότι «θα κάνω το καθήκον μου και δεν θα αποτελέσω πρόβλημα» και ζήτησε να μην είναι κανείς «δέσμιος κομματικών συμφερόντων». Άλλωστε, «κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια»… αφού στη Γαλλία ήταν που σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές διαφήμιζαν τα αντιδεξιά και αντιακροδεξιά «μέτωπα», αβαντάροντας μια τον Σαρκοζί, μια τον Ολάντ και μια τον Μακρόν, στο όνομα του «να μη βγει η Λεπέν». Τώρα όλοι μαζί «ανησυχούν» για τη «σταθερότητα» που κινδυνεύει στην ΕΕ από την «άνοδο της ακροδεξιάς» στη Γαλλία, στη Γερμανία και αλλού…