Ο Κώστας Βαξεβάνης σε μια συζήτηση εφ΄όλης της ύλης στο Beyond Podcast, με τον Δημήτρη Μπαλτάκο.
Τον μηχανισμό με τον οποίο κανονικοποιείται η διαφθορά στη συνείδηση των πολιτών, στηλίτευσε ο Κώστας Βαξεβάνης, υπογραμμίζοντας ταυτοχρόνως πως η αντιμετώπισή της αγγίζει πλέον επίπεδα Κολομβίας.
Σε συνέντευξή του στο Beyond Podcast με τον Δημήτρη Μπαλτάκο, ο ερευνητής δημοσιογράφος και εκδότης του Documento, εξήγησε πως αυτή η μέθοδος κανονικοποίησης της διαφθοράς δημιουργεί στο μυαλό του κόσμου μία επίπλαστη αίσθηση της πραγματικότητας. Επίσης, μίλησε και για την αξιοκρατία η οποία στην Ελλάδα, δεν στηρίζεται στην αξία του ανθρώπου αλλά στο πόσα πτυχία έχει.
Βέβαια, καυτηρίασε το φαινόμενο των πολιτικών που με περίσσεια ευκολία μεταπηδούν «από κόμμα σε κόμμα» γεγονός που φανερώνει ότι «υπάρχει ένα έλλειμμα και ιδεολογικού υπόβαθρου και πολιτικής αντίληψης». Σχολίασε παράλληλα ότι τελικά η αξιοκρατία είναι μύθος, σε μία κοινωνία που μετράει αξιοσύνη. Σε αυτό το μήκος κύματος, περιέγραψε και το προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη χαρακτηρίζοντάς τον ως τον «πιο σκληρό εκφραστή των ανισοτήτων του νεοφιλελευθερισμού».
«Επίπεδα Κολομβίας»
«Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με μεγάλη διαφθορά. Όχι γιατί υπάρχει διαφθορά, αλλά και η αντιμετώπιση της διαφθοράς, έχει φτάσει στα επίπεδα Κολομβίας» ανάφερε ο Κώστας Βαξεβάνης και συμπλήρωσε:
«Προσπαθούν να εθίσουν τον κόσμο στην αντίληψη της νομιμοποίησης της διαφθοράς, της κανονικοποίησης. Όλο αυτό συνθέτει ένα πλαίσιο όπου θα πει ο πολίτης ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Και θα φτάσει σε ένα σημείο να πει ο κόσμος ότι αφού δεν γίνεται τίποτα, μάγκας είναι αυτός που θα καταφέρει μέσα σε ένα σύστημα να επιβιώσει ο ίδιος, άρα να μοιραστεί ένα κομμάτι της διαφθοράς προς ίδιον όφελος».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και σε ένα φαινόμενο που υπάρχει τα τελευταία χρόνια, όπως είπε. «Διάφοροι πολιτικοί παίρνουν μεταγραφές από ομάδα πολιτικής, αλλά με όρους ομάδα μη πολιτικής. Δηλαδή, εμφανίζονται διάφοροι τύπου, είναι μπασκετμπολίστες, δημοσιογράφοι, περσόνες… εμφανίζονται σε ένα κόμμα ο κόσμος δεν τους έχει συνηθίσει να έχουν πολιτική άποψη, γράφουν μια επιφανειακή πολιτική άποψη και μετά μπορούν να πάρουν μία μεταγραφή σε άλλο πολιτικό κόμμα. Η κυρία Θρασκιά έχει κάνει μεταγραφή, ο κύριος Λοβέρδος έχει κάνει μεταγραφή και άλλοι θα κάνουν. Αυτό είναι ένα ανησυχητικό στοιχείο και πρέπει να έχει ουσιαστικά στοιχεία λειτουργίας της. Και κομματικής και πολιτικής λειτουργίας. Η ευκολία η οποια μεταπηδάμε από κόμμα σε κόμμα σημαίνει ότι υπάρχει ένα έλλειμα και ιδεολογικού υπόβαθρου και πολιτικής αντίληψης» είπε.
«Τι είναι πολιτική δηλαδή;» διερωτήθηκε και συμπλήρωσε: «Είναι κάτι στο οποίο εισέρχομαι για να πλουτίσω ή να γίνω γνωστός, ή να λάμψω ή να επικρατήσω; Αν αυτό είναι πολιτική σήμερα είναι προβληματικό».
«Αυτό δεν ισχύει μόνο στην Αριστερά. Σε λίγο θα σκάσει και στη Νέα Δημοκρατία. Όταν έρχεται ένας πρωθυπουργός ή ένας υπουργός και σου λεει 41%, οι δημοσκοπήσεις με δείχνουν πρώτο… αυτό δεν γίνεται να συνεχιστεί. Έχω 28%… να τα χαίρεσαι! Ήρθες στην πολιτική για να επιλύσεις το πρόβλημα ή για να λες πόσο τοις εκατό έχεις;. Δεν είναι μόνο Ελληνικό, αλλά το Ελληνικό πρόβλημα είναι σοβαρό!» σχολίασε και παρουσίασε και τρία θέματα που υπάρχουν:
«Να ξεκινήσουμε από το τελευταίο: Είναι καλό, η Αριστερά ή οποιοδήποτε κόμμα να στηρίζεται στην πολιτική και όχι στην διορατικότητα της ήττας του άλλου. Το δεύτερο είναι, αυτό που εγώ χαρακτηρίζω πρόβλημα στη Νέα Δημοκρατία, δεν μιλάω για διάσπαση, μιλάω για μία «ανακατωσούρα» η οποία θα διαμορφώσει ακόμα και το πολιτικό σκηνικό. Το τρίτο, πρώτο όμως στην απάντηση για το τί μπορεί να συμβεί είναι ότι υπάρχει ένας νόμος της διαλεκτικής, είναι η μετατροπή της ποσότητας σε ποιότητα. Όταν συσσωρεύεται μια ποσότητα θα μετατραπεί σε μία νέα ποιότητα. Πως είναι το νερό που μετατρέπεται σε ατμό; Αυτό συμβαίνει και στην κοινωνία και στην πολιτική. Μην μας καθησυχάζει το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει τίποτα… κάποια στιγμή το νερό βράζει».
Η Δεξιά στην Ελλάδα
Σε άλλο σημείο, αναφέρθηκε στη Νέα Δημοκρατία, λέγοντας πως πάντα ήταν «ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, επί Καραμανλή υπήρχαν και ακροδεξιοί και κεντρώοι. Όμως οι ακροδεξιοί δεν έκαναν ποτέ ατζέντα. Ήταν ένα χρήσιμο μοτίβο για να προσελκύσει ψηφοφόρους».
«Σήμερα η Νέα Δημοκρατία, βγαίνει και λέει ότι είναι ένα κεντρώο κόμμα. Καταρχάς, δεν εκπροσωπεί όλο τον δεξιό χώρο. Υπάρχουν διάφορα κόμματα και κομματίδια. Αν κάνει κόμμα ο Σαμαράς, δεν ξέρω τι θα εκφράσει η Νέα Δημοκρατία» τόνισε σε άλλο σημείο.
Ενώ, αναφέρθηκε και στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη λέγοντας: «Δεν θεωρώ ότι είναι ένας κεντρώος πολιτικός για να εκφράσει την κεντροδεξιά. Είναι ένας νεοφιλελεύθερος πολιτικός και ο πιο σκληρός εκφραστής των ανισοτήτων του νεοφιλελευθερισμού. Αντιγράφει όλο αυτό το μοντέλο, του εγώ δεν φταίω, η αγορά είναι τα πάντα άρα οι ανισότητες είναι δικαιολογημένες, εσύ μπορεί να έχεις ως όνειρο να προκόψεις και αν δεν το κάνεις φταις εσυ. Εγώ θα κάνω τα deal, όποια και αν είναι αυτά. Κάποιοι θα ενισχύονται και κάποιοι θα πεθαίνουν. Και θα υπάρχει πάντα η προσωπική ευθύνη».
«Η αξιοκρατία είναι μύθος»
Ακόμα, στάθηκε και στην αξιοκρατία εξηγώντας πως η έννοια γίνεται θρύψαλλα από τη στιγμή που κάποιος «μπορεί να αγοράσει πτυχία», ειδικά από τη στιγμή που «οι αφετηρίες του καθενός είναι διαφορετικές» όπως είπε χαρακτηριστικά.
«Αν κάποιος πάει κάπου, δεν είναι για λόγους αξιοκρατίας είναι ακριβώς για λόγους ανισότητας» τόνισε, ενώ αναφέρθηκε επίσης στην κόρη του:
«Η κόρη μου πάει πιάνο, κάνει ιππασία, ξέρει ρώσικα, αγγλικά, ελληνικά, γιατί μπορώ να το εξασφαλίσω. Ενδεχομένως να υπάρχει και σίγουρα υπάρχει πιο έξυπνο παιδί από την κόρη μου αλλά εκείνη διαπρέπει. Γιατί έχει μια αφετηρία. Και μιλάω για μία μέση οικογένεια. Αφενός οι αφετηρίες είναι διαφορετικές, τα παιδιά τα δικά μου ή κάποιου που έχει την οικονομική άνεση μπορούν να εξασφαλίσουν πράγματα, αλλά δεν μιλάμε για αξιοκρατία».
Σε άλλο σημείο είπε: «Η κοινωνία, κατάφερε να υπάρξει και να διαιωνιστεί ακριβώς γιατί ο καθένας από εμάς είχε μια διαφορετική αξία, την οποία δεν μπορούμε να την ξεφτιλίζουμε σήμερα μετρώντας πτυχία και λέγοντας ότι ο τάδε που έχει πέντε πτυχία κάνει για πρωθυπουργός ή κάνει για διευθυντής. Η αξιοκρατία είναι ένας μύθος. Και τι κάνουμε; Τρέχουμε όλη μέρα να φανούμε άξιοι. Ποιος την ορίζει αυτή την αξιοσύνη; Αυτοί που ήρθαν και δημιούργησαν ένα μοτίβο ότι πρέπει αυτός με τα πέντε πτυχία να είναι πρωθυπουργός».
«Έχουμε φτιάξει μια κοινωνία, η οποία μετράει αξιοσύνη. Και λέει “ποια είναι η λύση, πρέπει να βελτιώνομαι συνεχώς”. Και αφού είσαι πάνω από το χάος της ψυχής σου και το κοιτάς, κάποια στιγμή πέφτεις μέσα και πάμε μετά στους ψυχολόγους» κατέληξε.